سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: پنجمین همایش تخصصی مهندسی محیط زیست

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

سیدرحمان دانیالی – رییس اداره حفاظت محیط زیست نجف آبادو مدرس دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد
فاطمه محمدی – کارشناس اداره حفاظت محیط زیست نجف آباد
علیرضا ابوالحسنی – مسئول دفتر فنی شهرداری رضوانشهر

چکیده:

آب مایه زندگی و انگیزه پیدایش تمدن بشر است و ایرانیان باستان برای آب اهمیت فراوانی قائل بودند و پس از آتش ، آب را گرامی ترین عنصر بشمار می آوردند و آب از دیدگاه آنان دومین آفریده از آفریدگان هفتگانه محسوب می شد و دستورهای دینی دقیقی را در پاسداری از این موهبت حیاتی به کار می بستند.خشکسالی، تغییر اقلیم ، نوع صنعت ، افزایش جمعیت، کشاورزی و… اثرات ماندگاری بر کیفیت و کاهش تنوع زیستی رودها گذارده و طبیعی است به هر میزانی که به جمعیت افزوده شود نیاز به آب نیز به هم میزان فزونی یافته و مسأله آلودگی نیز پابپای آن نیز جدی تر و خطرناکتر می گردد و ذخایر آب چه سطحی و چه زیرزمینی رو به کاستی و تحلیل می رود و از طرفی همراه با تحولات علمی و فنی و اجتماعی دهه های اخیر ،پیشرفتهایی در توسعه کشاورزی پدید آمد و تلاشهایی برای مهار کردن آبهای موجود و جلوگیری از هدر رفتن آن انجام یافت . لیکن ورود فاضلابها و زهکشهای کشاورزی و … به ویژه خشکسالیهای اخیر تأثیر به سزایی بر کیفیت آب زنده رود و به تبع آن تنوع زیستی گیاهی و جانوری آن گذاشته است که مقاله حاضر به بررسی اثرات خشکسالی ۸۰-۷۹ و ۸۷-۸۶ بر تنوع زیستی آن پرداخته است