سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین کنگره ملی علوم و فناوریهای نوین کشاورزی

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

علیرضا کریمی – دانشجوی کارشناسی ارشد آبیاری و زهکشی دانشگاه رازی کرمانشاه
سیدعلیرضا مسعودی – دانشجوی کارشناسی ارشد آبیاری و زهکشی گروه آبیاری و آبادانی دانشگاه تهر
علیجان بافکار – عضو هیئت علمی دانشگاه رازی و دانشجوی دکترای آبیاری و زهکشی دانشگاه شهی
بهمن فرهادی – استادیار گروه مهندسی آب دانشگاه رازی کرمانشاه

چکیده:

استفاده از آب شور و مخلوط کردن آن با آب غیر شور در مزارع و تاثیر آن بر روی عملکرد محصول همواره مورد بحث محققین بوده است. مدل SWAP با قابلیت پیش‌بینی میزان عملکرد تحت شرایط مختلف، گزینه مناسبی برای بررسی این موضوع می‌باشد. این تحقیق بر اساس اطلاعات صحرایی اندازه‌گیری شده در دانشکده کشاورزی دانشگاه رازی کرمانشاه بر روی گیاه گندم انجام شده است. فرضیه مطالعه مدیریت آب در دسترس به صورت تلفیقی، شامل آب شور با شوری ds/m 14 به مقدار ۲۴ سانتی‌متر و چاه آب غیر شور به مقدار ۳۲ سانتی‌متر انجام می‌شود. مدل در ۱۲ سناریو مختلف بصورت ارائه آب شور در مراحل ابتدائی تا انتهائی، ارائه آب شور و غیر‌شور به صورت متناوب، ارائه کل آب شور در ۳ مرحله مختلف رشد گیاه، تلفیق آب شور و غیر شور در تمامی مراحل رشد بعنوان شاخص اجرا شده است. مقایسه نتایج بر اساس محاسبه بهره‌وری مصرف آب برای ماده خشک (WUE1) و بهره‌وری وزن دانه (WUE2) انجام شده است. نتایج نشان داد تلفیق آب شور و غیر شور و ارائه آن در تمامی مراحل رشد در مقایسه با پتانسیل عملکرد آبیاری با آب غیر شور بهره‌وری ماده خشک را ۷۵/۱۵ درصد و بهره‌وری وزن دانه را ۳۵/۱۹ درصد کاهش می‌دهد که کمتر از حالت‌های دیگر می‌باشد. ولی در شرایط عدم امکان تلفیق بهتر است یک آب شور در اولین آبیاری و دو آب شور در دو آبیاری آخر ارائه شود. همچنین ارائه تمامی آب شور در مراحل ابتدائی رشد، حداقل عملکرد را در پی خواهد داشت