سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین کنفرانس بین المللی و سومین کنفرانس ملی سد و نیروگاههای برق آبی

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

سارا بلوک آذری – دانشجوی کارشناسی ارشد آبیاری و زهکشی، پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران
علیرضا مساح بوانی – استادیار، پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران.
محمود مشعل – استادیار، پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران.

چکیده:

یکی از اثرات تغییر اقلیم تشدید خشکی در برخی مناطق است که با کاهش منابع آب، برنام هریزی طر حهای توسعه منابع آب را تحت تاثیر قرار داده و بازنگری در آنها را ضروری م یسازد. در این مقاله اثرات تغییر اقلیم بر آورد رودخانه و نیاز آبی گیاهان دشت هشتگرد در برنامهریزی منابع آب مورد بررسی قرار گرفت. البته باید توجه داشت که استفاده تنها از یک مدل AOGCM برای تجزیه و تحلیلهای تغییر اقلیم، نمیتواند تمامی محدوده عدم قطعیتهای مربوط را پوشش داده و نتایج غیر کاربردی را به دنبال خواهد داشت. از این رو در این تحقیق از خروجی ۹ مدل اقلیمی استفاده شد. نتایج نشان م یدهد نیاز کشاورزی سالان ه از مقدار فعلی ۱۴۴ ، به مقادیر ۱۴۸ -۱۵۲ ، ۱۵۰-۱۵۵ و ۱۵۴-۱۶۰ میلیون مترمکعب در سال دردوره های ۲۰۲۰، ۲۰۵۰ و ۲۰۸۰ می رسداین در حال یست که آب موجود برای این بخش از مقدار ۱۰۶ میلیون متر مکعب در سال پایه ۶۲-۱۰۲ در دوره ۲۰۲۰ و ۵۳-۱۰۰ و ۵۲-۹۹ میلیون متر مکعب در دوره ۲۰۵۰ و ۲۰۸۰ م یرسد. نتایج نشان داد که در سا لهای آتی جریان ورودی به سد افت شدیدی نسبت به نیاز آبی پایین دست خواهد داشت که به کارگیری راهکارهای تطبیقی را بیش از پیش ضروری م یسازد.