سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: هفتمین کنگره علوم باغبانی ایران

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

الهه میرابی – کارشناسی ارشد باغبانی
سید حسین نعمتی – استادیار گروه علوم باغبانی دانشگاه فردوسی مشهد

چکیده:

تولید خربزه از طریق کشت نشا میتواند باعث زودرسی محصول، صرفه جویی در مصرف بذر، کنترل آفات و بیماری ها و کاهش خطرات اثر سرما را به دنبال داشته باشد. به منظور بررسی اثرات بسترهای کشت و رقم بر خصوصیات نشای خربزه آزمایشی به صورت فاکتوریل۲×۶ در قالب طرح کاملا تصادفی با ۵ تکرار در گلخانه دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی در سال ۱۳۸۹ انجام شد. تیمارهای آزمایش شامل دو رقم خربزه تجاری به نام اروان و خاتونی و نیز بسترهای کشت شامل: بستر ۱:پیت ۵۰ درصد، کوکوپیت ۲۵ درصد، ماسه ۲۵ درصد، بستر ۲:پیت ۵۰ درصد، کوکوپیت ۲۵ درصد، ورمی کمپوست ۲۵ درصد، بستر ۳: پیت ۵۰ درصد، کوکوپیت ۲۵ درصد، پرلا یت ۲۵ درصد، بستر ۴: کوکوپیت ۵۰ درصد، پیت ۲۵ درصد، ماسه ۲۵ درصد، بستر ۵ : کوکوپیت ۵۰ درصد ، پیت ۲۵ درصد، ورمیکمپوست ۲۵ درصد، بستر ۶: کوکوپیت ۵۰ درصد، پیت ۲۵ درصد، پرلایت ۲۵ درصد بودند. نتایج حاصل از این آزمایش نشان داد که بستر دوم (a2) و بستر پنجم (a5) در کلیه صفات (سطح برگ، قطر ساقه نشا، ارتفاع نشا، وزن تر و خشک اندام هوایی، وزن تر و خشک ریشه) دارای تاثیر بهتری بوده و باعث بهبود کیفیت نشا گردیدند. در نتیجه می توان این دو بستر را برای تولید نشای خربزه توصیه نمود. بین دو رقم اروان و خاتونی تفات معنی داری ملاحظه نشد. اثر متقابل رقم و بستر نیز در هیچ یک از صفات معنی دار نگردید.