سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین سمینار ملی امنیت غذایی

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

ثمین شفیعی – دانشجوی کارشناسی ارشد صنایع غذایی دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهرکرد
فاطمه مهماندوست – دانشجوی کارشناسی ارشد صنایع غذایی
وحید لقمانی – دانشجوی کارشناسی ارشد صنایع غذایی

چکیده:

امروزه بقایای انتی بیوتیکی و افت کشها در بافتهای خوراکی طیور و انتقال آنها به بدن مصرف کنندگان مسبب عوارضی نظیر سرطان زایی و و اکنشهای الرژیک گردیده است در کل طیور به دو روش مستقیم و غیرمستقیم درمعرض مواد شیمیایی قرار می گیرند که این الودگی ها به ترتیب توسط انتی بیوتیکها و افت کشها ایجاد می شود این مواد بصورت مستقیم و یا متابولیتهای آنها به داخل بافتهای طیور مانند گوشت و چربی، جگر و تخم مرغ وارد می شوند و بسته به ویژگیهای آن مانند اندازه و PKa در بافتهای خاص رسوب می نماید دو جنبه اصلی ارزیابی امنیت غذایی طیورکمیت ومقار سمیت این موادباقی ماندهمی باشد دوز یک ترکیب خاص که اثر شدیدی در ازمایشات نداشته باشد به عنوان سطح اثر غیرقابل مشاهده یا NOEL معرفی شده و برای تعیین تولرانس حداکثر غلظت امن ماده شیمیایی در غذا و فاکتور امنیت طیور به کار می رود فاکتور امنیت ۱۰۰ برای مواد با تاریخچه طولانی مانند تتراسایکین و ۱۰۰۰ برای مواد شیمیایی جدید استفاده می شود و بصورت برچسبهایی بربسته بندی طیور مشخص می شوند دامپزشکان مدت زمانی که ۵۰ درصد غلظت اولیه ماده شیمیایی از بدن طیور خارج شود را نیمه عمر حذف می نامند و معتقدند که پس از گذشت پنج نیمه عمر حذف غلظت این موادباقی مانده در بافتها کمتر از تولرانس تعیین شده می باشد.