سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: چهارمین کنفرانس ملی بتن ایران

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

علی فروغی اصل – استادیار دانشگاه تبریز
مهدی نظرپور –

چکیده:

بتن های خودتراکم علیرغم دارای بالا بودن مزیت های مختلف اجرایی و اقتصادی و بهبود کیفیت درساخت و سازهای بتنی درمقایسه با بتن های معمولی و ویبره شده با جمع شدگی شیمیایی خود به خودی و خشک شدگی بالایی روبرو هستند که منجر به ایجاد ترکهای مختلف شده و مشکلات زیادی را درسازه های هیدرولیکی پدیدمیآورند درسالهای اخیر با استفاده از الیاف مختلف درطرح اختلاط و اجرای بتن ها می توان با متصل نمودن ترک ها و ریزترک ها به یکدیگر و به تعویق انداختن انتشار آنها مشکل را حل نمود دراین تحقیق ازمایشگاهی این مساله درمورد بتن خودتراکم الیافی مورد بررسی قرارگرفته است و با استفاده از مصالح محلی میکروسیلیس فوق روانساز و الیاف پلی پروپیلن بامقدار ۰/۱۹ و ۰/۳۸ و ۰/۷۶ کیلوگرم برمترمکعب و دراندازه های طولی ۶و۱۲ میلیمتری و درزمان های عمل آوری ۷و۱۴و۲۸ روزه و تعیین کارایی بتن تازه با آزمایشهای جریان اسلامپ قیفV شکل و جعبه L وانجام آزمایشهای مکانیکی و کنترل نتایج با نمونه های بتن شاهد بدو ن الیاف تاثیر الیاف و تغییرات چشمگیرخواص مورد بررسی قرارگرفته است و میتوان مقادیر بهینه آن را جهت استفاده درمسائل اجرایی ارایه داد.