سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش ژئوماتیک ۹۰

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

علیرضا قراگزلو – دکترای تخصصی محیط زیست و تخصصGIS/RS
میرمسعود خیرخواه زرکش – دکترای تخصصی منابع آب و تخصص ژئواینفورماتیک
سعید صادقیان – دکترای تخصصی سنجش از دور و فتوگرامتری ، رئیس و استادیار و عضو هیات علمی آ
سیدعلیرضا پورافضل – کارشناس ارشد رشتهgis/rs

چکیده:

در این تحقیق، ابتدا جهت بررسی تغییرات توسعه فیزیکی مناطق مسکونی دو تصویر ماهواره ای شامل یک فریم از سنجندهpanمربوط به ماهوارهIRS-1Dدر زمان قبل از احداث سد طالقان ویک فریم از سنجندهLiss IV (monoماهوارهIRS-P6بعد از احداث سد طالقان تهیه و پس از انجام تصحیحات هندسی، اقدام به استخراج محدوده های مسکونی گردید که مشخص شد پس ازاحداث سد مناطق مسکونی از لحاظ مساحت دارای گسترش بوده اند. با استفاده از مطالعات انجام شده قبلی در رابطه با مدلهای مختلف توسعه مسکونی، اقدام به ارائه یک مدل مناسب جهت توسعه کاربری مسکونی در محدوده مورد مطالعه گردید. در این مدل که از روش فازی تبعیت می کند، شرایط لازم جهت برقرار بودن وضعیت های مناسب و نا مناسب و بسیار نامناسب تعریف شد سپس با استفاده از داد ههای موجود شامل دادههای توصیفی، نقشه های رقومی۲۵۰۰۰:۱ و دیگر مطالعات انجام شده توسط سازمانها و شرکتهای مشاور، اقدام به استخراج لایه های رقومی مورد نیاز ارائه شده در مدل گردید و با توجه به مدل مذکور لایه های مختلف رقومی در نرم افزارArcGIS برروی هم قرار گرفتند. پس از مشخص شدن نتایج، مناطق بسیار نامناسب، نامناسب ومناسب توسعه کاربری مسکونی مشخص گردید. مناطق مسکونی که بر روی شرایط بسیار نامناسب می- گیرند می بایست تخلیه و جابجا شوند. اما مناطق مسکونی که در شرایط نامناسب قرار می گیرند را می توان با برنامه ریزیهای مختلف حفظ نمود. اما هیچ منطقه مناسبی جهت توسعه بیشتر کاربری مسکونی یافت نگردید که مهمترین عامل محدود کننده برای جلوگیری از توسعه کاربری مسکونی، عامل پوشش گیاهی و کاربری اراضی می باشد . لازم به ذکر است که در محدوده های مسکونی موجود که در شرایط مناسب قرار میگیرند، توسعه فقط در همان محدوده ها و بیشتر به صورت افزایش تراکم ارتفاعی پیشنهاد می گردد که این پیشنهاد خود نیازمند مطالعات جامع تر( مانند مطالعات ارزیابی زیست محیطی) و براساس طرحهای توسعه شهری می باشد.