سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: ششمین همایش ملی مهندسی محیط زیست

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

رامین صحرائی – گروه مدیریت محیط زیست ، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران

چکیده:

آموزش محیط زیستی فرایندی شناخت ارزش ها و روشن سازی مفاهیم است که به منظور توسعه مهارت ها و نگرش های لازم برای درک ارتباط بین انسان ، فرهنگ او و محیط بیولوژیکی اطرافش است . آموزش های زیست محیطی موجب تمرین در تصمیم گیری و توجه به کیفیت محیط زیست نیز می شود . در حال حاضر تهران در حدود ۷هزارو ۵۰۰تن زباله در روز تولید می کند که این حجم انبوه زباله می طلبد تا اقدامات بازدارنده و فرهنگی برای کاهش آن انجام شود. براساس مطالعات انجام شده، شهروندان تهرانی ۲برابر استاندارد جهانی زباله تولید می کنند. از وضعیت تولید زباله در مناطق تهران می توان گفت که مناطق ۴ و ۱۸ سالانه ۲۸ میلیون و ۷۲۴ هزار و ۱۳۵ کیلوگرم زباله تولید می کنند. از این مقدار ۱۹میلیون و ۷۳۶ هزارو ۳۴۵ کیلوگرم متعلق به منطقه ۴ و ۸ میلیون و ۹۸۷ هزارو ۷۹۰ کیلوگرم سهم منطقه ۱۸ است، در مقابل منطقه ۹ با داشتن مجموع ۳ میلیون و۴۷۶ هزارو ۴۰۰ کیلوگرم زباله کمترین زباله تولیدی را داشته است. شرط لازم موفقیت در مدیریت پسماند شهری آموزش و فرهنگسازی، مشارکت اجتماعی است. عواملی می‎توانند تداوم و بقای مشارکت اجتماعی را ارتقا بخشندکه شامل راهبردهای ارتباطی، حمایت مقامات، آموزش بانوان، استفاده از نقش زنان در فرهنگسازی زیست محیطی خانواده‎ها، حمایت و قدردانی مقامات محلی از مشارکتهای مردمی، استفاده از سازمانهای غیردولتی به عنوان میانجی بین اجتماع و سهامداران حفاظت محیط زیست، تشریک مساعی بر ایجاد مشارکت بین سازمانهای مبتنی بر اجتماعات محلی و موسسه‎های کوچک و کاهش کشمکش مشروعیت سازمانهای مبتنی بر اجتماعات محلی با مقامات محلی، حمایتهای تکمیلی پس از اتمام پروژهها جهت بالا بردن آگاهی مردم می باشد .