سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش علمی دانشجویان علوم تربیتی ایران

تعداد صفحات: ۳

نویسنده(ها):

اعظم بطیاری – دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت آموزشی دانشگاه آزاد اسلامی واحد بجنورد
هاشم عسکرزاده – دکتری تخصصی- مدیریت تکنولوژی آموزشی – دانشگاه آزاد اسلامی واحد بجنور
علیرضا درستکار – مدرس دانشگاه آزاد اسلامی واحد شیروان – کارشناسی ارشد صنایع چوب و کاغذ

چکیده:

با نگاهی گذرا به تجربه کشورهای مختلف در ایجاد و گسترش آموزش مجازی در حوزههای مختلف علمی و آکادمیک تخصصی و حتی عمومی به سادگی میتوان دستاوردها و مزایا بی شمار آن را برشمرد لیکن این ابزار مثل هر فن آوری دیگرباید به شکل مناسب و متناسب به کار گرفته شود.گسترده شدن فن آوری اطلاعات و نفوذ وسایل ارتباطات از راه دور به عمق جامعه، ابزارها و روش های آموزش در جوامع را نیز متحول کرده و این تحول در جهتی است که هر فرد در هر زمان و هرمکانی بتواند با امکاناتی که خود مشخص می کند مشغول یادگیری شود؛ پیشرفت تکنولوژی و ارزان تر شدن هزینه استفاده ازآن، فکر استفاده از ابزارهای جدیدتر برای انتقال دانش را در جوامع مطرح کرد و به دنبال آن به وجود آمدن و گسترش اینترنت نیز آموزش الکترونیکی را بعد از آموزش از راه دور برای استفاده بیش تر از امکانات موجود برای گسترش آموزش در جوامع مدنظر قرار داد.