سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: همایش کاربرد جغرافیای طبیعی در برنامه ریزی محیطی

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

عاطفه ابراهیمی – کارشناس ارشد آب و هواشناسی
زری نکونام – کارشناس ارشد آب و هوا شناسی
احمد مزیدی – استادیار گروه جغرافیای دانشگاه یزد

چکیده:

ریزشهای جوی به صورت برف و باران از مهمترین منابع تغذیه آبهای زیرزمینی و سطحی هستند برای ساخت سازه های عمرانی ا زجمله سدها شبکه های زهکشی شهری و … تعیین میزان دبی سیلاب و حداکثر بارش ضروری است دراین مقاله حداکثر بارش محتمل در بازه های زمانی ۱ ، ۶ ۲۴ ساعته برای سه ایستگاه کلیماتولوژی شرکت آب منطقه ای استان یزد با روش آماری هرشفیلد تعیین شد همچنین با استفاده از توزیع آماری گامبل دوره های بازگشت ۵۰ و ۱۰۰ ساله هرکدام از ایستگاهها نیز محاسبه شده است نتایج نشان میدهد ایستگاه منشاد با دوره آماری کوتاهتر در بازه های زمانی مورد مطالعه حداکثر بارش بیشتری نسبت به سایر ایستگاهها دارد همچنین با بررسی داده های ایستگاه نیر به تفکیک سال مشخص شد که طول دوره آماری بزرگتر الزاما دلیل بر pmp بیشتر نیست.