سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: همایش کاربرد جغرافیای طبیعی در برنامه ریزی محیطی

تعداد صفحات: ۱۴

نویسنده(ها):

سید منصور شاهر خوندی –
مهران لشنی زند –
ساره فرامرزی فرد – دانشجوی کارشناسی ارشد

چکیده:

با اینکه در ناحیه بندی آب و هوایی بسیاری از کشورهای جهان ملاکهای مختلفی مطرح است در کشور ایران تعداد معیارهای مورد استفاده اندک بوده در نتیجه می توان گفت در بحث بارندگی کشور به بارشهای جامد از جمله بارش برف توجه کمتری شدها ست ازاین رو تحقیق حاضر فراوانی روزهای دارای پدیده برف برای ۵۰ ایستگاه سینوپتیک درگستره ایران طی سالهای ۱۳۴۹ تا ۱۳۷۹ خورشیدی با استفاده از سه روش نموداری اماری و پهنهبندی استفاده شده است نتایج تحقیق کنونی نشان میدهد که با افزایش ارتفاع و عرض جغرافیای شمار روزهای برفی افزایش می یابد با استفاده از الگوی پهنه بندی فراوانی روزهای برفی بیشترین فراوانی در ناحیه شمال غرب کشور نشان داده شده است همچنین میانگین روزهای برفی کل کشور ۸/۲۴ روز میباشد.