سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: ششمین کنگره ملی مهندسی عمران

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

رضا غیاثی – عضو هیئت علمی دانشکده فنی مهندسی عمران دانشگاه تهران
محمدحسین طالب پور – دانشجوی کارشناسی دانشکده فنی مهندسی عمران دانشگاه تهران
آرزو شیرازی – دانشجوی کارشناسی دانشکده فنی مهندسی عمران دانشگاه تهران

چکیده:

آلودگی نفتی یکی از بزرگترین تهدید های محیط زیست در قرن بیستم محسوب می شود. این آلودگی در اثر نشت نفت و ترکیبات آن در آب های آزاد رخ می دهد. نشت نفت در خلیج مکزیک از جمله مهمترین آلودگی های نفتی چند دهه اخیر به شمار می آید که لطمه های جبران ناپذیری به منطقه وارد کرده است. انفجار آوریل ۲۰۱۰ در سکوی نفتیDeep Water Horizon بزرگترین آلودگی نفتی ایالات متحده را رقم زد که موجب ورود میلیون ها بشکه نفت خام به آب های خلیج مکزیک گردید. اقدامات اولیه شرکت بهره بردار برای مهار چاه با شکست مواجه شد و نشت نفت تا روزانه ۵۳۰۰۰ ۸۴۰۰) m³ در روز) بشکه افزایش پیدا کرد. این آلودگی تا سواحل آمریکا پیش رفت و وارد رودخانه های منطقه شد و زندگی بسیاری از گونه های جانوری را با خطرات جدی مواجه کرد. توجه به چگونگی پیشرفت این آلودگی و عوامل موثر بر گسترش آن یکی از موضوعات قابل بررسی می باشد. موضوعی که شرایط را روز به روز وخیم تر کرد و موجب شد این آلودگی به صورت گسترده پخش شود. رسیدن این آلودگی به ساحل های اطراف، شرایط زندگی را برای ساکنین دشوار و آلودگی نفتی را در این مناطق نیز به دغدغه ی اصلی تبدیل کرد. آنچه دراینجا مورد بررسی است توسعه این آلودگی و عوامل موثر بر آن می باشد. عواملی چون موج های دریایی و طوفان های موسمی که نقش بسیار پررنگی در این امر ایفا کردند. شرکت انگلیسی که مسئولیت این سکوی نفتی را بر عهده داشت از ماده شیمیایی سورفکتانت برای جمع آوری لکه های نفتی استفاده کرد که انتقاد بسیاری از فعالان محیط زیست را به همراه داشت. از بین رفتن جانوران دریایی، آلودگی آب های خلیج مکزیک و رودخانه های اطراف، عوارض استفاده از مواد شیمیایی بر زندگی ساکنین منطقه از جمله تاثیرات منفی این فاجعه زیست محیطی به شمار می رود. در این مقاله به بررسی این رخداد و چگونگی توسعه این آلودگی نفتی توسط عواملی چون امواج، باد و تاثیر آن بر محیط زیست پرداخته ایم.