سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: کنفرانس ملی توسعه پایدار و عمران شهری

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

مهدی شیردل – دانشگاه آزاد اسلامی واحد عجب شیر، گروه مهندسی عمران، عجب شیر، ایران.

چکیده:

عدم سازگاری تکنولوژیهای جدید ایجاد شده توسط بشر با معیارهای حفظ محیطزیست، از مشکلات عمدهای است که بشر در مسیرپیشرفت با آن روبرو میباشد. با این حال باید معیارهای حفاظت از محیطزیستمبنای تولید علم در روزگار حال و آینده باشد. با مهیا شدن شرایط تولید مواد آلاینده خطرناک، این مواد به ناچار در طبیعت رها شده و زمینه آلوده شدن خاکهای منطقه را فراهم میکنند. لذا شناخت مکانیسمهای رهاسازی مواد آلاینده در طبیعت میتواند مقدمهای در جلوگیری از پخشاین مواد در محیطزیست باشد. همچنین به دلیل مسائل اقتصادی، کنترل و ایجاد محدودیتبرای رهاسازی مواد آلاینده با جدیتدنبال نمیشود و نهایتا آلودگی مناطق مختلفی از محیطزیست به یکرخداد معمول تبدیل میشود. در این میان مواد آلی از جمله اصلیترین آلایندههای خطرناکی بوده که محیطزیست را تحت تاثیر خود قرار میدهند. لذا در جهت پاکسازی مناطق آلوده صنعتی، شناخت مواد آلاینده آلی خطرناکاز اهمیت بالایی برخوردار میباشد. از سویی دیگر استفاده از روشهای پالایشتنها راه حل برای پالایشمناطق آلوده خواهد بود