سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: یازدهمین سمینار سراسری آبیاری و کاهش تبخیر

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

علیرضا پیرایش – دانشجوی کارشناسی ارشد عمران آب، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی
مجتبی صانعی – عضو هیئت علمی گروه مهندسی رودخانه و سواحل ، پژوهشکده حفاظت خاک و آبخیز

چکیده:

وجود پایه و تکیه گاه در مسیر جریان سبب فرسایش رسوب ها و ایجاد آبشستگی موضعی می شود که سبب فرورفتگی کف کانال در مجاورت آنها شده و پایداری پل را کاهش می دهد. یکی از روش هی کاهش عمق آبشستگی استفاده از شمع های قربانی می باشد . در مطالعه حاضر نتایج یک سری ازمایش ها تحت دبی های ۱۳ و ۱۵ و ۱۶/۵ لیتر بر ثانیه برای رسیدن به مطلوب ترین دبی آورده شده است. آزمایشها در شرایط آبشستگی اب زلال ، در عمق ثابت و در فلومی به طول ۱۴ متر ، عرض و عمق ۶۰ سانتی متر صورت گرفته و در کل ازمایش ها از ۵ و ۷ و ۹ و ۱۳ عدد شمع غیر مستغرق در فاصله ۲L و(L عرض تکیه گاه برابر ۱۰/۵ سانتی متر ) در بالادست تکیه گاه استفاده شده است. نتایج نشان داد در دبی ۱۳ لیتر بر ثانیه بیشترین درصد کاهش ماکزیمم عمق و حجم آبشسنگی حاصل می شود و با گذر زمان ، بیشترین درصد کاهش آبشستگی به ازای ۹ شمع اتفاق می افتد.