سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: ششمین کنگره ملی مهندسی عمران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

نوش آفرین قاسمی – کاشناس ارشد عمران، دانشگاه شهید چمران اهواز، دانشکده مهندسی
محمد محمودیان شوشتری – استاد دانشگاه شهید چمران اهواز، دانشکده مهندسی، گروه عمران
عبدالمجید ندری – دانشجوی کارشناسی ارشد سازه های آبی،علوم و تحقیقات اهواز

چکیده:

در این تحقیق جریان غلیظ تجزیه ناپذیر زیر گذر توسط مدل آزمایشگاهی مورد بررسی قرار گرفته است. با استفاده از آنالیز ابعادی و سپس رگرسیون بین داده های بدست آمده از آزماشها، روابطی برای عمق نقطه غوطه وری بدست آمده است. با توجه به نتایج بدست آمده،کاهش عمق غوطه وری که به معنی وقوع غوطه وری در محلی جلوتر نسبت به مخزن می باشد، باعث کمتر شدن اختلاط و در نتیجه آن جلوگیری از انتشار آلودگی به درون مخزن می باشد که در نتیجه عملی کردن تمهیداتی نظیر افزایش شیب در محل برخورد رودخانه به مخزن، کاهش دبی ورودی و افزایش اختلاف غلظت می باشد.