سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: سومین کنفرانس ملی بتن ایران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

شاهین آتش بند – عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد نوشهر
فردین خسروی – فارغ التحصیل کارشناسی عمران، دانشگاه آزاد اسلامی واحد نوشهر

چکیده:

این مقاله حاصل نتایج بدست آمده از آزمون های انجام شده بر روی نمونه های ساخته شده از سیمان تیپ ۱-۵۲۵ فارس نو به ازای درصد های مختلف میکروسیلیس و نمونه های شاهد ( بدون میکروسلیس ) می باشد. در این آزمایش ها برای تعیین زمان گیرش و تغییرات آن ازروش استانداردASTM C191-82 و برای تعیین مقاومت فشاری از روشASTM C109–90و نمونه های مکعبی۵×۵ استفاده شده است، که نمونه های مکعبی در سنین مختلف ۷ ، ۱۴ و ۲۱ و ۲۸ روزه تحت آزمایش مقاومت فشاری قرار گرفته است. در این تحقیق سعی بر این است که تاثیر میکروسیلیس بر روی سیمان تیپ ۱ در زمانی که از مواد افزودنی دیگر شامل روان کننده ها و فوق روان کننده ها استفاده نشود مورد بررسی قرار گیرد. نتایج آزمایشگاهی و نمودارهای بدست آمده نشان می دهد که افزایش میکروسیلیس می تواند زمان گیرش این نوع سیمان را کاهش دهد. همچنین درصد های مختلف میکروسیلیس بر روی مقاومت این نوع سیمان در دو حالت یعنی زمانی که از فوق روان کننده استفاده شود و زمانی که فوق روان کننده جزء مواد تشکیل دهنده بتن نباشد نشان از بهبود مقاومت دارد و این تاثیر برای حالتی که از فوق روان کننده استفاده شده بیشتر است البته میزان افزایش میکرو سیلیس نیز تا ۱۲/۵% بیشترین تاثیر را بر مقاومت نمونه ها می گذارد.