سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: همایش ملی علوم آب، خاک، گیاه و مکانیزاسیون کشاورزی

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

مجتبی صانعی – استادیار مرکز تحقیقات حفاظت خاک و آبخیزداری
نوشین صادقی – کارشناس ارشد سازههای آبی – مرکز تحقیقات حفاظت خاک و آبخیزداری
میناسادات سید جواد – کارشناس آبیاری – مرکز تحقیقات حفاظت خاک و آبخیزداری

چکیده:

استفاده ازآبشکن برای حفاظت کناره آبراهه ها و رودخانه ها از فرسایش؛ درساماندهی آبراهه ها امری متداول است پدیده آبشستگی موضعی دماغه آبشکن به دلیل تنگ شدگی مقطع جریان و وجود گردابه های قوی درمجاورت آن مشکلات عدیدهای درخصوص عملکرد آنها فراهم می آورد. دراین تحقیق با استفاده از طولهای مختلف آبشکن اول در سه فاصله مختلف ار آبشکنهای بعدی با سه عدد فرود جریان، آزمایشهای متفاوت انجام شده است. نتایج بدست آمده نشان میدهد که با افزایش طول آبشکن اول میزان آبشستگی در دماغه آن افزایش یافته و با افزایش عدد فرود نیز ابعاد حفره آبشستگی افزوده میشود. همچنین ترسیم نتایج با استفاده از نرم افزار surfer حاکی از تمرکز آبشستگی در دماغه اولین و دومین آبشکن می باشد، که باضریب رگرسیونی R²=۰٫۹۵۳ برازش داده شده است.