سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین کنفرانس بین المللی و سومین کنفرانس ملی سد و نیروگاههای برق آبی

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

مصطفی رحمانشاهی زهابی – دانشجوی کارشناسی ارشد سازه های آبی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز
محمود شفاعی بجستان – استاد گروه سازه های آبی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز.

چکیده:

تندآ بها از جمله متداو لترین ساختما نهای هیدرولیکی مستهل ککننده انرژی در سدها، شبک ههای آبیاری و زهکشی، آبراه ههای فرسای شپذیر، سیست مهای جم عآوری، تصفیه و دفع فاضلاب است، که در هر کاربرد با اهداف متفاوتی طراحی و ساخته م یشوند. کاهش انرژی جنبشی بر روی تندآّ بها قبل از آن که جریان به پایین دست منتقل شود، یکی از را ههایی است که با استفاده از آن م یتوان از تخریب احتمالی خود سازه، ساز ههای پایین دست و نیز از هزین ههای اضافی که بر اثر ایجاد ساز ههای حفاظتی مستحکم، بر سازندگان ساز ههای هیدرولیکی تحمیل م یشود، جلوگیری به عمل آورد. کاستن از انرژی بر روی تندآ بها به دو روش امکا نپذیر است. یکی از این رو شها استفاده از موانع بر سر راه جریان و ایجاد آشفتگی و افت انرژی و دیگری تغییر شک لسازه به نحوی که آب را بدون افزایش سریع سرعت و با آرامش بیشتری بر روی بستر تندآب به پایین دست منتقل کند. در این تحقیق برای بررسی تاثیر زبری بستر تندآب بر میزان استهلاک انرژی سازه، پس از شناخت پارامترهای موثر، با ساخت مد لهای فیزیکی در ۳ شیب مختلف و قرار دادن ۳ نوع زبری با انداز ههای متفاوت بر روی بسترآ نها و سپس انجام آزمایشات مختلف میزان استهلاک انرژی سازه در این نوع تندآب مورد بررسی قرار گرفت. در نهایت نتایج به صورت کمی و کیفی نشان داده شد هاند.