سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: ششمین کنگره ملی مهندسی عمران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

حسن ساقی – دانشجوی دکتری عمران -آب دانشگاه فردوسی و کارشناس شرکت مهندسی مشاور طوس
سعید پورجعفر – دانشجوی کارشناسی ارشد سازه های آبی

چکیده:

هدف از این تحقیق، بررسی آزمایشگاهی اثر تغییرات عرض کانال فرعی و نسبت دبی برطول و عرض ناحیه جداشدگی جریان در محل تلاقی رودخانه ها و کانالهای باز با زاویه ۹۰ درجه می باشد. بدین منظور تاثیر عواملی چون نسبت دبی شاخه فرعی به دبی کل جریان، نسبت پهنای شاخه فرعی به شاخه اصلی و طول ناحیه جداشدگی و حداکثر پهنای آن در یک تلاقی ۹۰ درجه مورد بررسی قرار گرفته و روابطی برای آن استخراج شده است. نتایج آزمایشهای انجام شده نشان داد که افزایش نسبت دبی و کاهش نسبی عرض کانال فرعی به اصلی باعث افزایش نسبی طول و پهنای ناحیه جداشدگی جریان م یگرددو زمانی که عرض کانال فرعی از ۷۰ % کانال اصلی کوچکتر گردد این موضوع به حالت عکس می شود یعنی طول و عرض ناحیه جدا شدگی کاهش می یابدکه این نتایج با نتایج انجام شده توسط دیگر محققین مقایسه ونتایج لازم ارائه شده است