سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: نهمین کنگره بین المللی مهندسی عمران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

مرتضی حسینعلی بیگی – استادیار دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل
جواد برنجیان – استادیار دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل
مصطفی احمدوند – رئیسمرکز تحقیقات بتن ایران
امید لطفی عمران – کارشناس ارشد سازه

چکیده:

تحقیقات گذشته نشان داده است که استفاده از الیاف در بتن سبب افزایشمقاومتسایشی، خمشی و کششی می گردد. از یکسو بتن خود تراکم بتنی بسیار سیال و مخلوطی بسیار همگن است که بسیاری از مشکلات بتن معمولی را مرتفع نموده و بدون نیاز به هیچگونه لرزاننده داخلی و ،(scc) خارجی تحت اثر وزن خود، متراکم میشود. این ویژگی کمکشایانی به اجرای اعضای سازهای با تراکم زیاد آرماتور مینماید. از سویی دیگر فناوری نانو در سالیان اخیر موجب تحولات شگرفی در دانشبشری گردیده و نانو ذرات که نتیجه ای از فناوری نانواند به عنوان یکپوزولان مصنوعی بسیار فعال درتکنولوژی بتن توانسته اند با کاربرد در ساختمصالح پایه سیمانی ساختار آنها را تحت تاثیر قرار داده و بهبود بخشند. لذا استفاده از بتنی که خصوصیات بتن خود تراکم و الیافی را با هم داشته و ریز ساختار ماتریسآن تقویتشده باشد کمکشایانی به ساخت سازههایی با عملکرد بالا و با دوام مینماید. در این تحقیق آزمایشگاهی به بررسی اثر توأم نانوسیلیسو الیافهای مختلف(فلزی، پلیپروپیلن، شیشه) بر خواصمکانیکی (مقاومت فشاری، کششی، خمشی،انرژی پذیری(طاقت)و مدول الاستیسیته ) و رئولوژیL-BOX جریان اسلامپ، T50و دوام (شامل نفوذ یون کلرRCPT) و جذب آب) بتن خودتراکم میپردازیم و نیز از آزمایشطیفسنجی تفرق اشعه ایکس XRD) استفاده شده است