سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: پنجمین همایش تخصصی مهندسی محیط زیست

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

میرمهرداد میرسنجری – استادیارومدیر گروه محیط زیست، دانشکده منابع طبیعی و محیط زیست ،دانشگاه
پریسا ظروفچین تمیزی – دانشجوی کارشناسی ارشد محیط زیست ،دانشگاه ملایر

چکیده:

مطالعات نشان می دهد که گرمایش کره زمین یابه عبارتی افزایش طبیعی یاانسان انگیخته درمیانگین دمای هوای اتمسفر در نزدیکی سطح زمین ناشی از اثر گلخانه ای دارای آثار بالقوه ای شامل تغییرات الگوی اقلیم،افزایش سطح آب دریاها و…می باشد.این پدیده می تواندسطح دریا را ۵۰ – ۲۰۰ سانتی متر (۲ تا ۷ پا) در قرن آینده بالاتر ببرد.گرچه در مورد امکان بالا آمدن آب دریاها در حال حاضر تخمین دقیقی وجود ندارد امااکثریت در این مورد که آب واقعا بالا خواهد آمد تفاهم دارند.یک چنین تغییری پیامدهای محیط زیستی را به همراه خواهد داشت.این وضع به سادگی ممکن است موجب ۵۰ تا۱۰۰ سانتی متر فرسایش ساحلی شود و ساختمان و تاسیسات دیگر ساحلی را در مقابل صدمه موج حاصل از توفان های عمده به شدت آسیب پذیر نماید.به علاوه ممکن است سبب مهاجرت مصب ها و تالاب های شور به سمت خشکی شده و فشار بیشتری بر منطقه تحمیل نماید.بالاخره اگر آب دریا بالا بیاید هجوم آب شور،آب قابل شرب جوامع ساحلی را در معرض تهدید قرار خواهد داد.یک متر افزایش آب دریا مردم را مجبور خواهد کرد که برای حفظ سرمایه گذاری های خود،محیط زیست ساحلی رادستخوش تغیرات عمده کنند و جوامع منطقه یا باید برای مهار فرسایش سرمایه گذاری سنگین انجام دهند و یا این که لطمات شدید را به اموال خود بپذیرند.همراه با زیاد شدن تهدید فرسایش املاک شهری،ساخت دیوارهای ساحلی،موج شکن ها وسایر سازه های مهار کننده فرسایش نیز متداول خواهد شد .مهم ترین واکنش مناطق روستایی دور از قسمت های ساحلی نسبت به بالا آمدن آب دریا صرفا انطباق با فرسایش های پیش آمده است.فرسایش ساحلی مشکل بزرگی است که برخورد با آن بسیار پر هزینه خواهد بود