سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش ملی توسعه پایدار در مناطق خشک و نیمه خشک

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

مژگان ثابت تیموری – دانشجوی دکتری اکولوژی و پژوهشگر جهاد دانشگاهی مشهد

چکیده:

شهر مقدس مشهد واقع در اقلیم گرم و نیمه خشک، با وسعتی معادل ۳۰۰ کیلومتر مربع و جمعیتی بالغ بر ۲۸۳۲۵۳۸ نفر، دومین کلان شهر مهم ایران است که به دلیل وجود بارگاه مقدس امام رضا علیهالسلام پذیرای جمع کثیری از زایران و گردشگران بوده، از قابلیت مهاجرپذیری زیادی برخوردار است. بنابراین یکی از مهمترین فضاهای گذران اوقات فراغت این جمعیت، پارکها و فضاهای سبز شهری است. فضاهای سبز شهری علاوه بر رفع نیاز زایرین و شهروندان، کمکی در جهت کاهش بار آلودگی هوای شهر مشهد میباشد. بعلاوه، طراحی و توسعه مناسب فضاهای سبز شهری موجب کاهش سرعت جریان آب حاصل از نزولات و درنتیجه ممانعت از فرسایش آبی خاکخواهد شد. همچنین حضور فضاهای سبز دایمی و درختکاریها سبب افزایش کیفیت آب سفرههای زیر زمینی، تعدیل درجه حرارت محیط، جذب گاز دی اکسید کربن و افزایش تولیدات فتوسنتزی و چوب و در نهایت کاهش مصرف انرژی خواهدشد. نکته دیگر این است که بالغ بر ۵۰ درصد تراکم جمعیتی درمنطقه ثامن تمرکز دارد که بر اساس اطلاعات موجود در حداقل شرایط ممکن از نظر فضای سبز قرار دارد. بنابراین برای رسیدن به پایداری فضاهای سبز شهر مشهد با ارایه الگوی توسعه فضای سبز شهری بر اساس کیفیت و کمیت منابع آب موجود، جمعیت بهره بردار حاضر در هر منطقه و محاسبه سرانه فضاهای سبز در آن منطقه، اقدام به شناسایی کمبودهای موجود در سطح فضاهای سبز شهر مشهد نموده و با استفاده از گونه های گیاهی متناسب با اقلیم منطقه در جهت افزایش پایداری فضاهای سبز شهری الگوی مناسب را ارایه نمود. بر اساس بررسی های انجام شده، مساحت فضاهای سبز شهر مشهد ۲۴۹۸ هکتار است که بر اساس آمار سال ۱۳۹۰ سازمان پارک ها و فضای سبز شهرداری مشهد، تنها ۶۸۵/۵هکتار از این مساحت را انواع پارکهای همسایگی، محله، ناحیه، منطقه، پارک بزرگ و پارک جنگلی تشکیل میدهد.