سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: دومین کنفرانس ملی مدیریت بحران

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

حمیدرضا رازقی – استادیار، گروه مکانیکخاکو پی، دانشگاه علم و صنعتایران، تهران،
مسعود خدابخشی – کارشناسی ارشد مهندسی زلزله، دانشگاه علم وصنعتایران، تهران

چکیده:

آسیب های وارد بر پلها در اثر زلزله عواقب زیانباری به همراه دارد زیرا پلها غالبا پیوندهای حیاتی در سیستم حمل ونقل هستند. بطور کلی خرابی پلهای پر ترافیکخطرناکاستو بایستی بلافاصله پساز زلزله بازسازی شود مگر آنکه امکان استفاده از مسیرموقتی دیگری وجود داشته باشد. بسته شدن یکپل حتی بصورت موقتی می تواند موجب تاخیر در عملیات امداد رسانی شود. از آسیب های اقتصادی ناشی از بسته شدن پل می توان به تاخیر ترافیکی ناشی از استفاده از دیگر مسیرهای ممکن و هزینه جایگزینی پل اشاره کرد. خسارت معمولا نتیجه اندرکنشچند متغیر است. جزئیات خسارت معمولا مبهم هستند بنابراین گمانه زنی هایی در بازسازی رخداد خسارت لازم است. در بسیاری از موارد، عامل خسارت تنها پساز تحلیل دقیق شناسایی می شود . حتی پس از آنکه عامل خسارت به خوبی یافت می شود عمومیت دادن آن به علل خرابی دیگر پلها امری مشکل است،طبیعتو وسعتخرابی هر پل به عواملی همچون مشخصات زمین لرزه در یکمحل خاصو جزئیات ساختاری یکپل وابسته است. بررسی خرابی پلها در طول تاریخ موجببوجود آمدن انگیزه جهتبهبود بسیاری از روشها و مقرراتمهندسی زلزله شده است. روشهای طراحی و ساخت به طور گسترده در سراسر دنیا تغییر می کند، این روشها با گذشت زمان پیشرفت می کنند و بطور خاصروشهای طرح۱] بهبود یافتند. ]( لرزه ای بطور قابل توجهی در غرب ایالاتمتحده در خلال دهه ۷۰ میلادی بدلیل تجربه بدست آمده از زلزله سان فرناندو( ۱۹۷۱ هدفاین مقاله شناسایی و دسته بندی چند نمونه از خسارت پلها در اثر زلزله و شناسایی عوامل خسارت است . بطور کلی آسیب های وارد بر پلها از نقطه نظر سازه ای به دو دسته شامل روسازه (عرشه، کلیدهای برشی داخلی و خارجی، نئوپرن ها، درز انبساط) و زیر سازه (کوله ها ، پایه ها و شمع ها) تقسیم بندی می شوند. در این مقاله تا حد امکان اثراتمخربزلزله و چگونگی تقویتآنها از جهاتمختلفمورد بررسی قرار گیرد