سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: ششمین همایش ملی مهندسی محیط زیست

تعداد صفحات: ۱۶

نویسنده(ها):

سعید ملکی – استادیار گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه شهید چمران اهواز
داود حاتمی – دانشجوی کارشناسی ارشد

چکیده:

امروزه تحولات تکنولوژیک و صنعتی شدن شهرها ، تغییرات مهم و اساسی در محیط زیست بر جای گذاشته است . در واقع آلودگی های ناشی از سوخت مراکز صنعتی و پسماند های آن و استفاده های بی رویه از مواد شیمیایی در صنعت ، باعث تخریب شدید محیط زیست شهری گردیده و اثرات ناگواری نیز بر زندگی جوامع و انسان ها پدید آورده است . به منظور تعدیل اثرات مخرب این آسیب های زیست محیطی ، مهمترین و در عین حال ساده ترین راه توسعه فضای سبز می باشد . اصولا وجود فضای سبز مناسب در شهرها افزون بر سلامت جسمانی ، موجب آرامش روان ، بازده کاری بیشتر و کیفیت زندگی برتر می گردد. در شهر ایذه و منطقه ۱ شهری آن که در این مقاله مورد بررسی قرارگرفته است ، شاهد توزیع بسیار نامتناسب و غیر عادلانه فضای سبز در نواحی سه گانه ، این منطقه می باشیم . به طوری که بر اساس یافته های این تحقیق ، با توجه به جمعیت ۶۵۱۹۳،نفری منطقه ی ۱ در سال ۱۳۸۸ ، در مجموع دارای سرانه ی فضای سبز ۷۰/۱۵ متر مربع می باشد که نسبت به سرانه ۱۲ ، متری پیشنهادی وزارت مسکن و شهرسازی مناسب می باشد ، اما توزیع فضایی آن بسیار نامتعادل و نامناسب می باشد . چنانکه سرانه فضای سبز منطقه بین۰۰۳/۱۴ ، متر مربع در ناحیه ۳ و ۷۴/۰ ، متر مربع در ناحیه یک متغیر است . پژوهش حاضر بر اساس روش توصیفی و تحلیلی با استفاده از آمار و اطلاعات مختلف صورت گرفته است، و در آخر با استفاده از یک مدل مطلوب ، سرانه فضای سبز مناسبی برای شهر ایذه پیشنهاد گردیده است .