مقاله بررسی کارایی فنی و الگوی پرواربندی گوساله در استان گیلان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۹۲ در علوم دامی (پژوهش و سازندگی) از صفحه ۱۱ تا ۲۱ منتشر شده است.
نام: بررسی کارایی فنی و الگوی پرواربندی گوساله در استان گیلان
این مقاله دارای ۱۱ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله الگوسازی
مقاله پرواربندی
مقاله تابع تولید
مقاله کارایی فنی
مقاله گاو
مقاله گوساله

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: قربانی احمد
جناب آقای / سرکار خانم: رحیم آبادی ابراهیم
جناب آقای / سرکار خانم: میرمهدوی چابک سیدابوالحسن

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
در استان گیلان تعداد ۱۷۷ واحد پرواربندی گوساله ۲۰ راسی و بزرگتر وجود دارد. به منظور بررسی وضعیت پرواربندی گوساله، تعیین و بهبود کارایی فنی آنها و ارایه الگوی مناسب پرواربندی تحقیق حاضر در دو فاز انجام شد. در فاز اول با استفاده از روش نمونه گیری طبقه بندی شده با انتساب متناسب، تعداد ۷۰ واحد پرواربندی فعال با ظرفیت اسمی ۲۰ راس و بیشتر تحت پوشش قرار گرفت و به روش پرسشنامه ای اطلاعات مورد نیاز از این واحدها طی یک دوره پروارجمع آوری شد. در این پژوهش با استفاده از روش حداقل مربعات اصلاح شده تابع تولید مرزی قطعی تخمین زده شد و کارایی فنی واحدها تعیین شد. اثر عوامل مختلف بر کارایی فنی واحدها نیز به روش تجزیه واریانس یک طرفه و با آزمون دانکن مورد بررسی قرار گرفت. در ضمن توابع تولید خطی و متعالی نیز با استفاده از روش حداقل مربعات معمولی برآورد گردید. در فاز دوم تحقیق، تعداد ۲۰ واحد پرواربندی دارای بیشترین کارایی فنی انتخاب شدند. این ۲۰ واحد، به طور تصادفی در ۲ گروه ۱۰ تایی (آزمایشی و شاهد) قرار داده شدند. در گروه آزمایشی، طی یک دوره پرواربندی اصول علمی پرواربندی رعایت شد و در گروه شاهد پرواربندی به روش معمول توسط دامدار صورت گرفت. در نهایت میانگین های کارایی فنی این دو گروه توسط آزمون t با یکدیگر از لحاظ آماری مورد مقایسه گرفت. نتایج فاز اول نشان داد که میانگین کارایی فنی در ۷۰ واحد پرواربندی مورد مطالعه ۴۷٫۰۲ درصد بود. میانگین افزایش وزن روزانه گوساله ها ۷۰۱ گرم، میانگین طول مدت پروار ۱۴۴٫۵ روز، میانگین پروتئین خام مصرفی روزانه ۹۴۰ گرم، میانگین انرژی متابولیسمی مصرفی روزانه ۱۷٫۳۶ مگاکالری و میانگین ظرفیت فعال گاوداری ها ۲۷ راس بود. بیشترین ضریب همبستگی بین کارایی فنی و افزایش وزن طی دوره پرواربندی وجود داشت (۰٫۸۴۳). بین مناطق شرق، مرکزی، غرب و جنوب استان از نظر میانگین کارایی فنی و میانگین افزایش وزن روزانه با یکدیگر تفاوت معنی دار وجود نداشت (p>0.05). بر اساس نتایج فاز دوم تحقیق، میانگین کارایی فنی در گروه آزمایشی (۰٫۶۰) بیشتر از گروه شاهد (۰٫۳۳) بود و بین آنها نیز از لحاظ آماری تفاوت معنی دار وجود داشت (p<0.025). بر اساس نتایج بدست آمده، در شرایط موجود با مدیریت صحیح عوامل تولید، می توان کارایی فنی واحدهای پرواربندی گوساله در استان را افزایش داد.