مقاله بررسی کارایی فنی واحدهای صنعتی پرواربندی گوساله استان مرکزی علی راهنورد کیسمی که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۹۲ در علوم دامی (پژوهش و سازندگی) از صفحه ۷۹ تا ۹۰ منتشر شده است.
نام: بررسی کارایی فنی واحدهای صنعتی پرواربندی گوساله استان مرکزی علی راهنورد کیسمی
این مقاله دارای ۱۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله پرواربندی گوساله
مقاله تابع تولید
مقاله کارایی فنی
مقاله مدیریت ریسک
مقاله استان مرکزی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: راهنورد کیسمی علی
جناب آقای / سرکار خانم: مشایخی سیامک

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
این تحقیق با هدف بررسی کارایی فنی عوامل تولید با تاکید بر مدیریت ریسک در واحدهای صنعتی پرواربندی گوساله در استان مرکزی صورت گرفت. به این منظور کارایی فنی به روش حداقل مربعات تصحیح شده و همچنین معیار تیمر تعیین و رابطه متغیرهای مورد مطالعه با استفاده از آزمون های آماری مورد آزمون قرار گرفت. ضمن این که، برای اندازه گیری ریسک از معیار ضریب تغییرات استفاده شد. داده های مورد نیاز این تحقیق از طریق تکمیل پرسشنامه با مصاحبه حضوری از تعداد ۱۰۲ واحد پرواربندی در سه طبقه ظرفیتی شامل کوچک، متوسط و بزرگ از ۷ شهرستان استان مرکزی که به روش نمونه گیری طبقه بندی شده انتساب متناسب در سال ۱۳۹۱ انتخاب شده بودند، جمع آوری گردید. نتایج تحقیق نشان داد که میانگین کارایی فنی کل واحدهای مورد مطالعه برابر ۴۹٫۲ درصد بود که بیانگر آن است که واحدها از کارایی فنی متوسطی برخوردار بوده و آن گونه که لازم است از نهاده های تولید به صورت بهینه استفاده نکرده اند. در بین شهرستان های استان، شهرستان های خمین، کمیجان و زرند به ترتیب دارای بیشترین میزان میانگین کارایی فنی بودند. ضمن این که، اختلاف ۵۵ درصدی بین واحدهای تولید با بیشترین و کمترین کارایی فنی وجود داشت. برآورد تابع تولید نشان داد که بیشترین کشش تولید به ترتیب مربوط به نهاده های نیروی کار، خوراک مصرفی و ظرفیت فعال بود. نتایج همچنین بیانگر آن بود که رابطه معنی دار بین ظرفیت فعال واحدهای پرواربندی و میزان کارایی فنی (p>0.05) وجود ندارد. از سوی دیگر، بررسی ضریب تغییرات قیمت و وزن زنده در انتهای پروار نشانگر بالاتر بودن ریسک قیمتی در مقایسه با ریسک تولید بود. ضمن این که، رابطه معنی داری بین بیمه دام و کارایی فنی و نیز درآمد خالص به ازاء یک راس گوساله پرواری وجود نداشت که نشان می دهد که بیمه دام از کارآمدی لازم در مدیریت ریسک برخوردار نیست.