مقاله بررسی کارآیی رویکردهای کمینگی و بهینگی در تبیین مطابقه فعل و فاعل در زبان فارسی که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در مهر و آبان ۱۳۹۳ در جستارهای زبانی از صفحه ۵۵ تا ۸۰ منتشر شده است.
نام: بررسی کارآیی رویکردهای کمینگی و بهینگی در تبیین مطابقه فعل و فاعل در زبان فارسی
این مقاله دارای ۲۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله مطابقه
مقاله کمینگی
مقاله جستجوگر
مقاله بهینگی
مقاله محدودیت

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: رضایی والی
جناب آقای / سرکار خانم: آزادمنش مهناز

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
در مقاله حاضر به بررسی دستگاه مطابقه فعل لازم و فاعل در زبان فارسی می پردازیم. داده های این پژوهش را از برخی مقالات و منابع مکتوب و متون زبان گفتاری گردآوری کرده ایم. چارچوب این پژوهش دو نظریه بهینگی و کمینگی است که هر دو در چارچوب مکتب زایشی مطرح شده اند. در این تحقیق درصددیم موارد استثنای مطابقه در دستور سنتی زبان فارسی را بر اساس رویکرد کمینگی که نحو محور است و نظریه بهینگی که محدودیت بنیاد است نشان دهیم. دلیل انتخاب این دو نظریه این است که مشخص کنیم کدام یک موارد استثنای مطابقه را بهتر بیان می کنند. مطابقه در دستور کمینگی، رابطه بین جستجوگر و هدف بر پایه ارزش گذاری مشخصه ها است. مشخصه ها به دو گونه ذاتی و بافتی هستند و مشخصه های بافتی در بافت های مختلف، ارزش متفاوت دارند. در نظریه بهینگی تعامل محدودیت ها بر انتخاب گزینه بهینه مطابقه تاثیر می گذارد. همه موارد استثنای مطابقه در نظریه کمینگی بر اساس رابطه بین جستجوگر و هدف بیان می شوند؛ در کاربرد محترمانه، با حضور مشخصه [+HON] شمار جمع محسوب می شود و در فعل های بی نهاد، جستجوگر (هسته زمان) با ضمیر بی آوای PRO (هدف) مطابقه می کند. در نظریه بهینگی، گزینه بهینه مطابقه با پیروی از سلسله مراتب نشانداری جانداری تعیین می شود. با بررسی داده های تحقیق به این نتیجه رسیدیم که نظریه کمینگی در تبیین موارد مطابقه فعل با فاعل کارآمدتر از نظریه بهینگی است و می تواند مطابقه افعال بی نهاد را نیز تبیین کند.