مقاله بررسی پتانسیل بیابان زایی از منظر زوال پوشش گیاهی (مطالعه موردی: حوضه رودشور قزوین) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۹۲ در تحقیقات مرتع و بیابان ایران از صفحه ۳۸ تا ۴۹ منتشر شده است.
نام: بررسی پتانسیل بیابان زایی از منظر زوال پوشش گیاهی (مطالعه موردی: حوضه رودشور قزوین)
این مقاله دارای ۱۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله حوضه رودشور قزوین
مقاله مدل FAO-UNEP
مقاله بیابان زایی
مقاله فرسایش خاک
مقاله استعداد آسیب پذیری خاک

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: رشوند سعید
جناب آقای / سرکار خانم: مصفایی جمال
جناب آقای / سرکار خانم: درویش محمد
جناب آقای / سرکار خانم: رفیعی امام عمار

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
پوشش گیاهی و تولید بیولوژیک یکی از عوامل مهم در تامین نیازهای بشری و پایداری حیات و استقرار زیست بوم های موجودات زنده است و در صورت فقدان آن در اراضی طبیعی باعث متروکه و غیر سکونی شدن عرصه خواهد شد. زوال پوشش گیاهی یکی از فرایند های اصلی علل بیابان زایی است. در این مقاله با استفاده از روش فائو و یونپ ارزیابی بیابان زایی از منظر زوال پوشش گیاهی در زیرحوضه رود شور قزوین انجام گردید. بدین منظور ابتدا نقشه رقومی استعداد ذاتی آسیب پذیری از میانگین هندسی سه شاخص رژیم رطوبتی، رژیم حرارتی و بافت و عمق خاک تهیه شد. برای تهیه نقشه رقومی نسبت گیاهان چند ساله به یکساله، ابتدا نقشه تیپ های گیاهی منطقه (۳۱ تیپ همگن اصلی) تعیین و در هر تیپ ۴ میکروپلات مستقر و درصد پوشش گیاهی و تولید برداشت شد. در نهایت از تلفیق نقشه های رقومی استعداد آسیب پذیری و نسبت گیاهان چند ساله به یکساله، نقشه نهایی پتانسیل بیابان زایی حاصل و طبقه بندی شد. از کل سطح زیرحوضه که برابر ۲۲۷۵۰۰۰ هکتار است، اراضی کشاورزی و غیر مرتعی با سطحی معادل ۱۰۳۴۷۴۵ هکتار که ۴۶ درصد زیرحوضه را دربرمی گیرد، در طبقه بندی ارزیابی قرار نگرفته و از بقیه آن، ۳۱۶۸۵ هکتار در کلاسه ناچیز، ۱۱۹۱۳۹۴ هکتار در کلاسه متوسط و ۱۷۱۷۶ هکتار نیز در کلاسه شدید قرار گرفت.