مقاله بررسی و تعیین ساختار ژنتیکی جمعیت آرتمیای بکرزای دریاچه اینچه با استفاده از روش PCR-RFLP که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۹۲ در زیست شناسی ایران از صفحه ۱۱۹ تا ۱۲۷ منتشر شده است.
نام: بررسی و تعیین ساختار ژنتیکی جمعیت آرتمیای بکرزای دریاچه اینچه با استفاده از روش PCR-RFLP
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آرتمیا پارتنوژنتیک
مقاله ژن RFLP ,COI ژنتیک جمعیت
مقاله دریاچه اینچه

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: حامی طبری احمد
جناب آقای / سرکار خانم: شعبانی علی
جناب آقای / سرکار خانم: قدیرنژاد سیدحسن
جناب آقای / سرکار خانم: شعبان پور بهاره
جناب آقای / سرکار خانم: شیرنگی سیده آیناز

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
به منظور تعیین ساختار ژنتیکی جمعیت آرتمیای دریاچه اینچه در استان گلستان، نمونه برداری از آرتمیای پارتنوژنتیک سه منطقه (شمالی، میانی و جنوبی) با تهیه ۶۶ نمونه از دریاچه انجام گردید، سپس استخراج DNA به روش فنل –کلروفرم صورت گرفته و تنوع ژنتیکی آرتمیا در مناطق یاد شده با استفاده از قطعه ای از ژن COI میتوکندری مورد بررسی قرار گرفت. ژن فوق با استفاده از پرایمر های طراحی شده بر اساس توالی قطعاتی از ژن COI میتوکندری به وسیله دستگاه ترموسایکلر تکثیر و سپس محصول PCR با اندازه ۷۲۰ جفت باز توسط 10 آنزیم محدودگر AluI, EcoRI, Eco471, HaeIII, HindIII, HinfI, MboI, MspI, RsaI, TaqI هضم گردید. از این میان سه آنزیم برشگر AIUI، Rsal و HaeIII تنوع چند شکلی را نشان دادند. آنالیز RFLP محصول تکثیر شده ژن COI، در مجموع ۹ هاپلوتیپ متفاوت در بین آرتمیای مناطق مختلف را مشخص نمود. میزان تنوع هاپلوتیپی درون جمعیتی مناطق شمالی،میانی و جنوبی دریاچه اینچه به ترتیب ۰٫۵۸۰±۰٫۰۱۱۰ و ۰٫۵۸۸±۰٫۱۱۴ و ۰٫۵۷۱±۰٫۱۰۵ بود. تنوع نوکلئوتیدی در درون جمعیت مناطق شمالی، میانی و جنوبی دریاچه اینچه به ترتیب ۰٫۰۲۴ و ۰٫۰۲۵ و ۰٫۰۱۵ (میانگین ۰٫۰۲۱±۰٫۰۰۰۰۱۱۱) محاسبه گردید. همچنین میزان تنوع نوکلئوتیدی بین این سه جمعیت ۰٫۰۲۳۳ و اختلاف نوکلئوتیدی بین سه جمعیت ۰٫۰۰۱۶ محاسبه شد. میزان X2 ( فراوانی هاپلوتیپ ها) در میان مناطق مختلف دریاچه اینچه X2=23.75 بوده و آنالیز آماری شبیه سازی شده Monte Carlo با هزار بار تکرار محاسبه، برابر با X2=0.057±۰٫۰۰۷ به دست آمد که اختلاف معنی داری را در فراوانی هاپلوتیپ های این سه منطقه مورد بررسی نشان نداد. در نتیجه جمعیت های موجود در مناطق مختلف این دریاچه همگی یک جمعیت واحد می باشند.