مقاله بررسی و تحلیل شخصیت صوفی در مثنوی که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۹۲ در عرفانیات در ادب فارسی (ادب و عرفان (ادبستان) از صفحه ۵۳ تا ۷۴ منتشر شده است.
نام: بررسی و تحلیل شخصیت صوفی در مثنوی
این مقاله دارای ۲۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله مولانا
مقاله مثنوی
مقاله صوفی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: عبدی مکوند اسماعیل
جناب آقای / سرکار خانم: مرداسی سردارآبادی صغری

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
واژه صوفی، یکی از واژه های کلیدی و قابل اهمیت در مثنوی است. مولانا در هر سخنی از دیدگاه صوفیانه برکنار نیست. گاه گاه عرفان را با تصوف در می آمیزد. باید با ژرف نگری، گفتار ناب عارفانه او را پیدا کرد. مولانا در مثنوی «روان شناسی صوفیانه» را طرح می کند اما نه برحسب طرح های نظام مند موجود در کتاب های درسی کلاسیک؛ از این رو، پژوهنده آثارش، خود، باید چارچوبی فراهم آورد که در درون آن، این تعالیم را بتوان مورد بررسی قرار داد. این مقاله با شیوه تحلیلی – توصیفی چهره صوفی را در مثنوی می نمایاند و در پایان صوفی حقیقی را از صوفی نمایان متمایز می سازد.