مقاله بررسی و تحلیل الگوی استقراری دشت خاوه در دوره اشکانی که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاییز و زمستان ۱۳۹۲ در جامعه شناسی تاریخی از صفحه ۱۴۵ تا ۱۶۹ منتشر شده است.
نام: بررسی و تحلیل الگوی استقراری دشت خاوه در دوره اشکانی
این مقاله دارای ۲۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله زاگرس مرکزی
مقاله لرستان
مقاله دشت خاوه
مقاله دوره اشکانی
مقاله الگوی استقرار

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: سبزی دوآبی موسی
جناب آقای / سرکار خانم: هژبری نوبری علیرضا
جناب آقای / سرکار خانم: خادمی ندوشن فرهنگ
جناب آقای / سرکار خانم: موسوی کوهپر سیدمهدی

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
دشت خاوه در شهرستان دلفان (نورآباد) یکی از دشت های مهم زاگرس مرکزی است که در منطقه پشتکوه شرقی و در بین کوه های گرین و سفید کوه واقع شده است. در این دشت، ۳۶ محوطه باستانی شناسایی شده که قدیم ترین آن ها مربوط به دوره نوسنگی بی سفال و جدیدترین آن ها مربوط به قرن های متاخر دوره اسلامی است. از این تعداد، بیست محوطه دارای بقایای دوره اشکانی بوده اند. مباحث مورد توجه در این مقاله اغلب بر اساس فعالیت هایی است که طی سال های ۱۳۸۸- ۱۳۸۹ در این دشت به منظور ثبت و تعیین حریم آثار باستانی و در سال ۱۳۹۰ به دلیل شناسایی و تحلیل الگوهای استقراری دوره اشکانی صورت گرفته است. درک و دریافت کلی الگوی استقراری این منطقه در دوره اشکانی از نتایج این پژوهش است که تغییرات جمعیتی یا تغییر الگوی پراکنش استقرارها را نسبت به دوره های قبل نشان می دهد. همچنین، مشخص شد که بیشتر استقرارهای منطقه روستاهای کوچک یا استقرارهای موقت بوده اند و شواهدی از مراکز شهری شناسایی نشد. در این مقاله، به مطالعه محوطه ها و تفسیر الگوهای استقرار دوره اشکانی در این دشت می پردازیم.