مقاله بررسی ویژگی های ژئومورفولوژیکی و ارتباط آن ها با اشکال فرسایشی در حوضه آبریز ازغند ( شرق زون ایران مرکزی) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاییز ۱۳۸۹ در فصل نامه جغرافیایی چشم انداز زاگرس از صفحه ۶۹ تا ۸۵ منتشر شده است.
نام: بررسی ویژگی های ژئومورفولوژیکی و ارتباط آن ها با اشکال فرسایشی در حوضه آبریز ازغند ( شرق زون ایران مرکزی)
این مقاله دارای ۱۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله رخساره ژئومورفولوژی
مقاله ازغند مه ولات
مقاله اشکال فرسایشی
مقاله توپوگرافی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: قنبرزاده هادی
جناب آقای / سرکار خانم: مستأجراسلام دوست محمد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
ویژگی های ژئومورفولوژیکی تحت تاثیر عوامل متعددی مانند اقلیم، زمین شناسی، پوشش گیاهی، شیب، خاک و غیره قرار دارند که می توانند اشکال فرسایشی را به وجود بیاورند. بدون شک اشکال فرسایشی نیز متناسب با خصوصیات و ویژگی های ژئومورفولوژی توسعه خواهند یافت. حوضه آبریز ازغند واقع در شهرستان های کاشمر و مه ولات از استان خراسان رضوی به لحاظ ساختار زمین شناسی بخشی از زون رشته کوه های ایران مرکزی است. از نظر گسترش و تنوع سنگ شناسی، از واحدهای زمین شناسی متعلق به دوران سوم و آبرفت ها تشکیل گردیده و واحد گرانودیوریت به سن ترشیاری که مناطق مرکزی تا جنوبی حوضه را در بر گرفته حدود %۷۰ از مساحت حوضه را تشکیل می دهد. در این پژوهش سعی شده است عوامل موثر بر فرم های ژئومورفولوژیکی و اشکال فرسایشی مورد تجزیه و تحلیل قرار گیرند. نتایج نشان داد که منطقه مورد مطالعه از نظر ژئومورفولوژی به دو واحد کوهستان و تپه ماهور قابل تفکیک است و در مجموع ۹ رخساره مشخص گردید که از این میان رخساره رخنمون سنگی ۲۵ تا ۵۰ درصد از واحد کوهستان با تیپ دامنه و دره با مساحتی معادل ۱۱۷۱٫۶ هکتار (%۳۵٫۸ از کل مساحت حوضه) بیشترین سطح را به خود اختصاص داده است. با توجه به عوامل ژئومورفولوژیکی موثر بر فرسایش در حوضه، شیب و توپوگرافی به عنوان مهم ترین عامل، پوشش گیاهی و رواناب سطحی به عنوان عوامل بعدی مطرح می باشند. از بین اشکال فرسایشی، فرسایش سطحی به نحو چشمگیری در حوضه وجود دارد و در بیشتر رخساره های فرسایشی منطقه واریزه حضور زیادی دارد. بنابراین در سطح حوضه ۶ رخساره فرسایشی وجود دارد. وسیع ترین رخساره فرسایشی در حوضه، فرسایش واریزه ای زیاد در دامنه ارتفاعی ۱۵۰۰ تا ۲۰۰۰ متری است که ۱۵۱۹٫۲۷ هکتار (۴۶٫۳۲ درصد از کل حوضه) را در بر می گیرد. علاوه بر عوامل طبیعی، عوامل آنتروپوژنیک نیز می توانند در گسترش اشکال فرسایشی در سطح منطقه موثر واقع شوند.