مقاله بررسی وضعیت مسکن در سکونتگاه های غیر رسمی و ارایه راهبردهای ساماندهی آنها نمونه موردی: سکونتگاه های واقع در حریم ۵ تا ۱۰ کیلومتری نیروگاه اتمی بوشهر که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۹۲ در برنامه ریزی فضایی از صفحه ۷۵ تا ۱۰۰ منتشر شده است.
نام: بررسی وضعیت مسکن در سکونتگاه های غیر رسمی و ارایه راهبردهای ساماندهی آنها نمونه موردی: سکونتگاه های واقع در حریم ۵ تا ۱۰ کیلومتری نیروگاه اتمی بوشهر
این مقاله دارای ۲۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله وضعیت مسکن
مقاله سکونتگاه غیر رسمی
مقاله ساماندهی
مقاله حریم ۵ تا ۱۰ کیلومتری نیروگاه اتمی بوشهر

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: محمدی جمال
جناب آقای / سرکار خانم: شاهسونی محمدجاسم
جناب آقای / سرکار خانم: شریفی نسرین

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مسکن به عنوان یکی از مهمترین نیازهای انسان است و تامین مسکن مناسب برای انسان همواره از مشکلات اساسی پیشروی انسان و نیازهای اوست. امروزه با گسترش سریع شهرها و افزایش تقاضا برای مسکن، تامین این نیازها با مشکلاتی روبرو است که باعث می شود عده ای از مردم با ایجاد مساکن غیر استاندارد و خارج از چارچوب قانون علاوه بر ایجاد سکونتگاه های غیر رسمی در مساکنی زندگی کنند که مطابق با اصول و استانداردهای شهرسازی نباشد. بنابراین بررسی مشکلات مربوط به مسکن در سکونتگاه های غیر رسمی و برنامه ریزی صحیح برای حل این مشکلات از مهمترین مسایل رویاروی مدیران شهری است. این پژوهش از نوع کاربردی و رویکرد حاکم بر آن توصیفی تحلیلی است و ۱۹ شاخص، شامل شاخص های کمی و کیفی مورد بررسی قرار گرفته است. اطلاعات مورد نیاز از طریق مطالعات میدانی و پرسشنامه و همچنین به روش اسنادی و کتابخانه ای گردآوری شده است. داده ها و اطلاعات به دست آمده نیز با استفاده از نرم افزار SPSS مورد تحلیل قرار گرفته است. نتایج حاصل از پژوهش بیانگر آن است که یکی از دلایل اصلی ایجاد سکونتگاه های غیر رسمی در حریم ۵ تا ۱۰ کیلومتری نیروگاه اتمی بوشهر اسکان افراد کم درآمد و فقیری است که به دلیل عدم توانایی برای تامین مسکن به صورت قانونی و در چارچوب طرح جامع شهر، به ساخت و سازهای غیر رسمی در این محدوده اقدام نموده اند. بنابراین، با توجه به روحیه مشارکت پذیری ساکنان این سکونتگاه ها و امید به آینده بهتر این سکونتگاه ها بهترین راهکار برای کاهش مشکلات و بهبود وضعیت سکونتگاه ها ایجاد هماهنگی بین سازمان های مختلف و مسوول شبکه زیر ساختی و تشویق و ترغیب ساکنان به همکاری برای حل مشکلات این سکونتگاه هاست.