مقاله بررسی هیستولوژیک میزان بازسازی نقایص استخوانی کالواریا خرگوش با استفاده از ماتریکس دمینرالیزه استخوانی به همراه سلول بنیادی مزانشیمی و پلاسمای غنی از فاکتور رشد که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاییز ۱۳۹۱ در مجله دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی از صفحه ۱۴۳ تا ۱۵۴ منتشر شده است.
نام: بررسی هیستولوژیک میزان بازسازی نقایص استخوانی کالواریا خرگوش با استفاده از ماتریکس دمینرالیزه استخوانی به همراه سلول بنیادی مزانشیمی و پلاسمای غنی از فاکتور رشد
این مقاله دارای ۱۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله بازسازی استخوان
مقاله پلاسمای غنی از فاکتور رشد
مقاله سلول بنیادی مزانشیمی
مقاله ماتریکس دمینرالیزه استخوانی
مقاله مهندسی بافت

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: بهنیا حسین
جناب آقای / سرکار خانم: خوش زبان احد
جناب آقای / سرکار خانم: زرین فر مهرناز
جناب آقای / سرکار خانم: مشهدی عباس فاطمه
جناب آقای / سرکار خانم: بهرامی نسب حسن
جناب آقای / سرکار خانم: خجسته آرش

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: با توجه به اینکه رژنراسیون ضایعات استخوانی بزرگ از چالش های اصلی بازسازی فکی است، مطالعه حاضر به بررسی تاثیر استفاده همزمان از ماتریکس دمینرالیزه استخوان (Demineralized Bone Matrix) DBM، سلول های بنیادی مزانشیمال MSCs (Mesenchymal Stem Cell) و پلاسمای غنی از فاکتور رشدی (Platelet rich in growth factors) PRGF می پردازد.
مواد و روشها: سلول های بنیادی با استفاده از مغز استخوان ناحیه فمور خرگوش ها استخراج و ماهیت بنیادی آنها اثبات گردید. PRGF با استفاده از ۵ سی سی خون که از قلب خرگوش ها آسپیره شده بود با استفاده از دستگاه سانتریفوژ تهیه گردید. طی فرآیند جراحی، ۴ نقص ۸ میلی متری بوسیله فرز ترفاین در ناحیه جمجمه خرگوش ها ایجاد شد. سلول های پاساژ سوم روی DBM بارگذاری شده، ۲۴ ساعت در انکوباتور نگهداری شدند. ترتیب جایگذاری مواد به این صورت بود: گروه DBM=1، گروه DBM+PRGF=2، گروه DBM+MSCs=3 و گروه ۴=DBM+PRGF+MSCs. در هفته ۶ و ۱۲ خرگوش ها به شیوه وایتال پرفیوژن قربانی شده، آنالیز هیستومورفومتری بر روی تقاطع ۵ میکرومتری با رنگ آمیزی هماتوکسیلین و ائوزین (H&E) انجام شد. تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۱۴ و با آزمون ANOVA انجام گرفت.
یافته ها: آنالیز هیستومورفومتری کلیه مقاطع در ۶ و ۱۲ هفته پس از جراحی، استخوانسازی را در گروه ۱، ۷۴٫۶% و ۲۰٫۳۱% در گروه ۲، ۱۴٫۳۵% و ۲۸٫۴۴%، در گروه ۳، ۱۷٫۷۵% و ۳۱٫۳۳% و در گروه ۴، ۱۸٫۹۴% و ۳۷٫۲۱% نشان داد. درصد استخوان سازی بالاتر در نقص گروه ۴ مشاهده شد. این اختلاف از لحاظ آماری معنی دار نبود (P>0.05).
نتیجه گیری: به نظر می رسد استفاده همزمان DBM، PRGF، MSCs موجب افزایش رژنراسیون استخوان در ضایعات ۸ میلیمتری کالواریای خرگوش نسبت به استفاده از MSCs یا PRGF خواهد شد.