مقاله بررسی همبستگی نگرش، خودکارآمدی، هنجار ذهنی با تمایل به انجام فعالیت بدنی در دانشجویان دختر که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۹۲ در مدیریت ارتقای سلامت از صفحه ۴۴ تا ۵۲ منتشر شده است.
نام: بررسی همبستگی نگرش، خودکارآمدی، هنجار ذهنی با تمایل به انجام فعالیت بدنی در دانشجویان دختر
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله نگرش
مقاله هنجارذهنی
مقاله خودکارآمدی
مقاله فعالیت بدنی
مقاله دانشجویان دختر

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: حسینی میمنت
جناب آقای / سرکار خانم: خاوری زهره
جناب آقای / سرکار خانم: یغمایی فریده
جناب آقای / سرکار خانم: علوی مجد حمید
جناب آقای / سرکار خانم: جهانفر مریم
جناب آقای / سرکار خانم: حیدری پوران

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: یکی از مهمترین مشکلات جامعه امروزی کاهش فعالیت بدنی در بین دانشجویان می باشد. عوامل بسیاری بر انجام فعالیت بدنی نقش دارند که در این بین نگرش اهمیت بسیاری دارد. این مطالعه با هدف تعیین همبستگی نگرش، خودکارامدی، هنجارذهنی با تمایل به انجام فعالیت بدنی در دانشجویان دختر انجام گردید. مواد و روش ها: در این مطالعه توصیفی-همبستگی ۴۴۴ نفر از دانشجویان دختر دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای در دانشکده های مختلف، انتخاب شدند. ابزار گردآوری اطلاعات، پرسشنامه «مقیاس فعالیت بدنی دختران دانشجو» بود که مشتمل بر مشخصات جمعیت شناسی، «نگرش به فعالیت بدنی»، «هنجار ذهنی در مورد فعالیت بدنی»، «خودکارآمدی در مورد انجام فعالیت بدنی» و«تمایل به انجام فعالیت بدنی» بود. جهت تعیین روایی پرسشنامه از روش شاخص روایی محتوا و صوری و جهت تعیین پایایی ابزار از روش همسانی درونی و آزمون مجدد استفاده گردید. پرسشنامه های تکمیل شده توسط SPSS نسخه ۱۵ مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: اکثریت دانشجویان دارای نگرش مثبت به انجام فعالیت بدنی بودند. بعلاوه، «نگرش به فعالیت بدنی» با «هنجارهای ذهنی در مورد فعالیت بدنی» (r=0.209، p<0.001) ،«خودکارآمدی در مورد فعالیت بدنی» (۰٫۰۹۷=r،p=0.042) و «تمایل به انجام فعالیت بدنی» (r=0.155، P=0.001) همبستگی مثبت داشت. از طرف دیگر، شاخص توده بدنی و سطح درآمد با «نگرش به فعالیت بدنی» همبستگی معنی داری نداشت. نتیجه گیری: همبستگی مثبت «نگرش به فعالیت بدنی»، «هنجارهای ذهنی در مورد فعالیت بدنی»، «خودکارآمدی در مورد فعالیت بدنی»، می تواند باعث ایجاد انگیزه و «تمایل به انجام فعالیت بدنی» در میان دانشجویان شود. لذا توصیه می شود برنامه های آموزش گروهی جهت ارتقا سطح فعالیت بدنی در دانشجویان اجرا گردد.