مقاله بررسی نگرش دستیاران پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران پیرامون خوداظهاری خطا های پزشکی و عوامل شایع موثر بر آن در سال ۱۳۹۱ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در خرداد ۱۳۹۲ در علوم پزشکی رازی (مجله دانشگاه علوم پزشکی ایران) از صفحه ۴۸ تا ۵۵ منتشر شده است.
نام: بررسی نگرش دستیاران پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران پیرامون خوداظهاری خطا های پزشکی و عوامل شایع موثر بر آن در سال ۱۳۹۱
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله نگرش
مقاله دستیاران
مقاله خطاهای پزشکی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: کوهپایه زاده جلیل
جناب آقای / سرکار خانم: سلطانی عربشاهی سیدکامران
جناب آقای / سرکار خانم: بیگدلی شعله
جناب آقای / سرکار خانم: مریمی فریدون

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمینه و هدف: امروزه یکی از مفاهیم اصلی در سیستم های خدمات بهداشتی- درمانی حفظ ایمنی و امنیت بیمار است و اظهار به خطای پزشکیِ روی بیمار به خود بیمار و سیستم آموزشی، یک جنبه مهم اخلاقی و ضروری مراقبت است که باعث کاهش بروز خطا می شود. این مطالعه با هدف شناسایی نگرش های دستیاران پزشکی نسبت به خوداظهاری خطاهای پزشکی و عوامل شایع موثر بر آن انجام گرفت.
روش کار: مطالعه حاضر که از نوع توصیفی پیمایشی می باشد، بر روی ۱۵۰ نفر از دستیاران پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران انجام گرفت که به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شده بودند. جهت گردآوری داده ها از پرسشنامه محقق ساخته استفاده شد. داده های جمع آوری شده وارد نرم افزار آماری SPSS نسخه ۱۶ شده و با استفاده از روش های آمار توصیفی در مورد اهداف به قضاوت پرداخته شد.
یافته ها: ۱۲۵ دستیار پرسشنامه را تکمیل کردند (میزان پاسخ دهی ۸۳٫۳%). به طور کل بیشتر دستیاران (۷۸ نفر|۶۲٫۴%) موافق این بودند که خطاهای پزشکی یکی از مهم ترین مشکلات جدی در مراقبت های بهداشتی- درمانی به شمار می روند. تقریبا بیشتر دستیاران (۸۳ نفر|۶۶٫۴%) موافق این بودند که خطاهای جدی باید برای بیماران اظهار شود. فقط ۳۶٫۸% (۴۶ نفر) از دستیاران موافق این بودند که خطاهای خفیف باید برای بیماران اظهار شود و تقریبا بیشتر از نیمی از دستیاران (۷۵ نفر|۶۰%) موافق این بودند که خطاهای قریب الوقوع باید برای بیماران اظهار شود. تقریبا همه دستیاران (۱۱۴ نفر|۹۱٫۲%) علاقمند بودند که درباره اظهار خطاهای پزشکی برای بیماران آموزش ببینند.
نتیجه گیری: با توجه به علاقمندی دستیاران به آموزش درباره اظهار خطاهای پزشکی، طراحی یک برنامه درسی رسمی برای آموزش دانشجویان پزشکی مورد نیاز است و همچنین نیاز به تمرین دانشجویان بر بالین بیمار و نظارت از طرف مسئولین وجود دارد تا دانشجویان و دستیاران پزشکی در پایان آموزش، بتوانند به طور مستقل خطاهای پزشکی را اظهار کنند.