مقاله بررسی نقش ریسک فاکتورهای ژنتیکی و اکتسابی در سرنوشت آمبولی ریه که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در خرداد ۱۳۹۲ در علوم پزشکی رازی (مجله دانشگاه علوم پزشکی ایران) از صفحه ۶۴ تا ۷۱ منتشر شده است.
نام: بررسی نقش ریسک فاکتورهای ژنتیکی و اکتسابی در سرنوشت آمبولی ریه
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آمبولی ریوی
مقاله ترومبوفیلی
مقاله سی تی آنژیوگرافی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: غفاری محمدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: انصارین خلیل
جناب آقای / سرکار خانم: سخی نیا ابراهیم
جناب آقای / سرکار خانم: خرمی فر علیرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمینه و هدف: تروآمبولی (Thromboembolism) ریه ریه همراه با بیماری های ایسکمیک (Ischemic) قلبی و حوادث عروقی مغز از سه علت شایع مرگ در جهان بشمار می روند. نقش ترومبوفیلی ها در ایجاد ترومبوزهای شریانی و وریدی کاملا تائید شده می باشند. ولی تاثیر این فاکتورها برسرنوشت بیولوژیک ترومبوآمبولی ریه کاملا شناخته نشده اند در این مطالعه سرنوشت بیولوژیک آمبولی ریه در زمینه ترومبوفیلی های ارثی و اکتسابی مورد بررسی قرار گرفته اند.
روش کار: در یک مطالعه توصیفی – تحلیلی ۶۰ بیمار مبتلا به ترومبوآمبولی که شرایط ورود به مطالعه را داشتند. در قالب دو گروه با ریسک فاکتورهای ژنتیکی و ریسک فاکتورهای اکتسابی ترومبوآمبولی (به ترتیب گروه A و B هرکدام ۳۰ نفر) مورد بررسی قرار گرفتند. تمام بیماران دو گروه از نظر سرنوشت آمبولی در ارتباط با وجود یا عدم وجود ریسک فاکتورهای ژنتیکی یا اکتسابی و ارتباط آن با رزولوشین (Resolution) لخته خونی در ابتدای مطالعه و شش ماه بعد از درمان مورد بررسی قرار گرفته و نتایج حاصله بین دو گروه مقایسه گردید.
یافته ها: در کل ۳۱ نفر (۵۶٫۴ درصد) از بیماران مرد و ۲۴ نفر (۴۳٫۶ درصد) هم زن بودند میانگین سنی کل بیماران مورد بررسی ۱۴±۴۴٫۴ سال بود که در محدوده سنی ۲۳-۷۵ سال قرار داشتند. ارتباط پایداری لخته های خونی در شریان ریوی شش ماه بعد از درمان با ریسک فاکتورهای ژنتیکی از لحاظ آماری معنی دار بود (p=0.03).
نتیجه گیری: با توجه به وجود ارتباط معنی دار بین وجود ریسک فاکتورهای ژنتیکی و سرنوشت آمبولی ریوی می توان با اتخاذ تمهیدات خاص پیشگیری و درمانی (از قبیل مهندسی ژنتیک) جلوی بسیاری از عوارض ریوی و مرگ و میر را گرفت که خود بیمار و سیستم درمانی از این موضوع نفع خواهد برد.