مقاله بررسی نظری و کاربردی «روایت اول شخص جمع» (در پنج داستان کوتاه از هوشنگ گلشیری) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاییز ۱۳۹۲ در جستارهای ادبی (مجله دانشکده ادبیات و علوم انسانی مشهد) از صفحه ۴۷ تا ۷۴ منتشر شده است.
نام: بررسی نظری و کاربردی «روایت اول شخص جمع» (در پنج داستان کوتاه از هوشنگ گلشیری)
این مقاله دارای ۲۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله روایت
مقاله روایت اول شخص جمع
مقاله ماروایت
مقاله هوشنگ گلشیری

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: جاهدجاه عباس
جناب آقای / سرکار خانم: رضایی لیلا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
روایت اول شخص جمع (ماروایت)، شیوه ای است که از حدود صد سال پیش در داستان نویسی به کار رفته و از نزدیک به دو دهه پیش، توجه روایت شناسان و منتقدان را به خود جلب کرده است. در پاره ای از تحقیقات، ویژگی ها و صفات ممیزه این نوع روایت بررسی شده و در برخی دیگر، به جنبه های کاربردی آن توجه شده است. در این مقاله، ابتدا آرای سه محقق: یوری مارگولین، برایان ریچاردسون و آمیت مارکوس تشریح شده و سپس پنج داستان کوتاه از هوشنگ گلشیری، بر پایه این مباحث نظری بررسی شده است. کوشش بر آن بوده است تا از یک سو کارایی مباحث نظری سنجیده شود و از سوی دیگر، برخی ابعاد پنهان این داستان ها، شناسایی و بیان گردد. نتیجه این تحقیق نشان می دهد که اگرچه مباحث نظری موجود در تحلیل متن، کارایی شایان توجهی دارد، هنوز ابعاد ناشناخته بسیاری در این شیوه از روایت میتوان یافت. همچنین نتیجه این بررسی، حکایت از آن دارد که گلشیری، انواع مختلفی از «ما روایت» را به کار گرفته و خلاقیت های ویژه ای در این شیوه روایت گری داشته است.