مقاله بررسی میزان کاربست مولفه های الگوی سایبرنتیک در مدیریت دانشگاه علوم پزشکی اصفهان در سال تحصیلی ۱۳۸۹– ۱۳۸۸ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاییز ۱۳۹۱ در مدیریت سلامت از صفحه ۴۷ تا ۵۷ منتشر شده است.
نام: بررسی میزان کاربست مولفه های الگوی سایبرنتیک در مدیریت دانشگاه علوم پزشکی اصفهان در سال تحصیلی ۱۳۸۹– ۱۳۸۸
این مقاله دارای ۱۱ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله الگوی سایبرنتیک
مقاله آموزش عالی
مقاله مدیریت دانشگاه
مقاله دانشگاه علوم پزشکی اصفهان

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: هاشم بیک نسرین
جناب آقای / سرکار خانم: سیادت سیدعلی
جناب آقای / سرکار خانم: هویدا رضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: امروزه رهبری دانشگاه ها برای سازش و یا کنارآمدن با پدیده های پیچیده و ناشناخته به الگویی جدیدتری نیاز دارند تا بتوانند در سایه آن، سازمان ها را به طریق مقتضی هدایت نمایند. هدف این پژوهش بررسی میزان کاربست مولفه های الگوی سایبرنتیک در مدیریت دانشگاه علوم پزشکی اصفهان بود.
روش کار: این مطالعه از نوع توصیفی- پیمایشی بود که جامعه آماری آن را کلیه اعضای هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان در سال تحصیلی ۱۳۸۹– ۱۳۸۸ تشکیل می دادند که از میان انها ۲۰۷ نفر عضو هیات علمی با بهره گیری از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. برای گردآوری داده های مورد نیاز هفت سوال با در نظر گرفتن مولفه های الگوی سایبرنتیک (نظارت و کنترل، پیوندهای سست و سخت، تعاملات، تصمیم گیری، سلسله مراتب، رهبری، توازن در مدیریت) از پرسشنامه محقق ساخته الگوی سایبرنتیک که روایی و پایایی آن به تایید رسید، استفاده شد. تحلیل داده ها در دو سطح آمار توصیفی (فراوانی، درصد، میانگین و انحراف معیار) و آمار استنباطی (آزمون t تک متغیره) انجام شد.
یافته ها: از آنجایی که میانیگن هر هفت مولفه مذکور از سطح متوسط (۳) بالاتر می باشد، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان در میزان استفاده از الگوی سایبرنتیک در سازماندهی فعالیت های خود، از جایگاه مناسبی برخوردار است. همچنین نتایج حاکی از آن است که دانشگاه مذکور، گرایش به این الگو دارد و بیشترین گرایش در پیوند با مولفه سلسله مراتب با میانگین ۳٫۶۶ بوده است.
نتیجه گیری: از آنجا که مدیران دانشگاه طبق نقشه ای معین منطبق بر الگوی سایبرنتیک، به سازماندهی فعالیت های دانشگاه مبادرت نکرده اند چنین استنباط می شود که در صورت تدوین الگویی برای مدیریت دانشگاه در چارچوب مفهومی سایبرنتیک، می توان انتظار داشت که مدیران دانشگاه برای توسعه کاربرد الگوی سایبرنتیک در فضای سازمانی خود آمادگی بیشتری داشته باشند.