مقاله بررسی میزان فعالیت آلکالین فسفاتاز سلول های استئوبلاست بر روی داربست های سه بعدی کامپوزیتی کیتوسان-ژلاتین/هیدروکسی آپاتیت که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۹۱ در مجله دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی از صفحه ۲۰۳ تا ۲۰۹ منتشر شده است.
نام: بررسی میزان فعالیت آلکالین فسفاتاز سلول های استئوبلاست بر روی داربست های سه بعدی کامپوزیتی کیتوسان-ژلاتین/هیدروکسی آپاتیت
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله مهندسی بافت استخوان
مقاله کیتوسان
مقاله ژلاتین
مقاله هیدروکسی آپاتیت
مقاله استئوبلاست
مقاله آلکالین فسفاتاز

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: صادقی سیدداوود
جناب آقای / سرکار خانم: نظریان حمید
جناب آقای / سرکار خانم: معروف نازنین
جناب آقای / سرکار خانم: کریم آقالو فاطمه
جناب آقای / سرکار خانم: نوجه دهیان هانیه
جناب آقای / سرکار خانم: وحیددستجردی الهه

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: در سال های اخیر، داربست های کامپوزیتی ساخته شده از پلیمرها و سرامیک های زیست فعال، به علت خواص برتر آن ها، کاربرد وسیعی در مطالعات مهندسی بافت استخوان پیدا کرده اند. در میان پلیمرهای مختلف، کیتوسان و ژلاتین، به علت خواص مطلوبشان توجه بیشتری را به خود جلب کرده اند. در این مطالعه، با استفاده از این دو پلیمر و نیز هیدروکسی آپاتیت که به بخش معدنی استخوان انسان شباهت دارد، داربست کامپوزیتی سه بعدی به روش خشکاندن انجمادی تهیه و رفتار سلول های استئوبلاست بر روی آن بررسی شد. هدف از انجام این پژوهش ساخت و توسعه داربستی مناسب و زیست فعال برای کاربرد در مهندسی بافت استخوان می باشد.
مواد و روشها: در این مطالعه آزمایشگاهی، جهت ارزیابی تاثیر میزان ژلاتین موجود در داربست ها بر خواص بیولوژیکی آنها، سه درصد مختلف از ژلاتین (۰، ۱۰، و ۲۰%) به داربست های کامپوزیتی اضافه شدند. همچنین جهت بررسی خواص بیولوژیکی داربست ها، سلول های استئوبلاست بر روی آنها کشت داده شده، رفتار آنها مورد بررسی قرار گرفت. برای انجام این بررسی ها، آنالیز میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM) و تست سنجش فعالیت آلکالین فسفاتازی (ALP) انجام شدند.
یافته ها: آنالیز SEM، چسبندگی سلولی زیاد و تکثیر آنها درون داربست ها را نشان داد. فعالیت آلکالین فسفاتازی سلول های استئوبلاست، مناسب بودن داربست های کامپوزیتی شامل غلظت های بیشتر ژلاتین را نسبت به بقیه داربست ها، همچنین میزان فعالیت بالای سلول های استئوبلاست بر روی تمامی داربست ها را به طور کلی نشان داد.
نتیجه گیری: داربست زیست فعال کامپوزیتی کیتوسان-ژلاتین/هیدروکسی آپاتیت، به عنوان داربستی مناسب، برای اهداف بازسازی بافت استخوان پیشنهاد می شود.