مقاله بررسی میزان تاثیر ساب تایپ های آنتی ژن لکوسیت انسانی (HLA-DRB1) بر شاخص فعالیت بالینی بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید مراجعه کننده به کلینیک روماتولوژی دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در فروردین و اردیبهشت ۱۳۹۳ در مجله دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد از صفحه ۸۱ تا ۹۰ منتشر شده است.
نام: بررسی میزان تاثیر ساب تایپ های آنتی ژن لکوسیت انسانی (HLA-DRB1) بر شاخص فعالیت بالینی بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید مراجعه کننده به کلینیک روماتولوژی دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آرتریت روماتوئید
مقاله آنتی ژن لکوسیت انسانی
مقاله شاخص فعالیت بالینی بیماری

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: سلیمانی اکبر
جناب آقای / سرکار خانم: موبدی زهرا
جناب آقای / سرکار خانم: هاشم زاده چالشتری مرتضی
جناب آقای / سرکار خانم: آل رسول مریم
جناب آقای / سرکار خانم: صادقی بهمن
جناب آقای / سرکار خانم: کاظمی وردنجانی عبدالرحیم
جناب آقای / سرکار خانم: شریفی ابوالقاسم

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمینه و هدف: بیماری آرتریت روماتویید (RA)، شایع ترین بیماری التهابی مفاصل است و در صورت عدم درمان مناسب می تواند منجر به ناتوانی قابل توجه فرد بیمار گردد. عوامل متعدد ژنتیکی، محیطی و ایمونولوژیک، در پاتوژنز این بیماری نقش دارند. هدف این مطالعه بررسی اثرات ژن HLA-DRB1 بر روی شاخص فعالیت بالینی بیماری (CDAI) در بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید و نیز تعیین فراوانی نسبی آلل های HLA-DRB1 در این بیماری می باشد.
روش بررسی: در این مطالعه توصیفی تحلیلی تعداد ۶۴ نفر از بیماران مبتلا به RA مراجعه کرده به کلینیک روماتولوژی بیمارستان هاجر شهرکرد به روش نمونه گیری در دسترس بر اساس معیار های کالج روماتولوژی آمریکا (ACR) سال ۱۹۸۷ و با نظر تشخیصی روماتولوژیست انتخاب گردیدند. پس از آن همه بیماران برای تعیین CDAI اولیه مورد معاینات بالینی قرار گرفتند. پس از استخراج DNA بیماران، با استفاده از روش فنل کلروفورم انواع زیر گروه های ژن HLA-DRB1 با استفاده از کیت های تخصصی و بر اساس متد SSP-PCR تعیین گردید. معاینه دوم بیماران ۶ ماه بعد انجام شد و با تکمیل چک لیست مربوط به هر بیمار تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از تست های آماری کای اسکوئر و تی تست گروه های زوجی انجام شد.
یافته ها: شایعترین HLA-DRB1 موجود در بیماران مورد مطالعه نوع ۰۴* با فراوانی نسبی ۳۱٫۳ درصد بود. در بیماران دارای ۱۵*، ۰۱*، ۰۴* HLA-DRB1، شاخص فعالیت بالینی شان بعد از ۶ ماه واضحا کاهش پیدا کرده (P<0.05)، ولی در سایر گروه های بیمار این نتایج دیده نشد (.(P>0.05
نتیجه گیری: به نظر می رسد رفتارهای چند عاملی در بیماری RA وجود دارد. بیماران دارای ۱۵*، ۰۱*، ۰۴* HLA-DRB1 پاسخ های درمانی خوبی به درمان های روتین ما داده اند، اما خلاف این موضوع در منابع علمی ذکر شده که به نظر می رسد بیماران دارای ۰۴ HLA-DRB1 کاهشی در CDAI ثانویه نداشته باشند. شاید دیگر عوامل محیطی و ژنتیکی در اتیولوژی بیماری اهمیت زیادی داشته باشند.