مقاله بررسی میزان انگیزش شغلی حرفه کاردرمانی بر اساس شاخص بالقوه انگیزش در بین کاردرمانگران استان فارس در سال ۱۳۹۰ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاییز ۱۳۹۱ در توانبخشی نوین از صفحه ۵ تا ۱۲ منتشر شده است.
نام: بررسی میزان انگیزش شغلی حرفه کاردرمانی بر اساس شاخص بالقوه انگیزش در بین کاردرمانگران استان فارس در سال ۱۳۹۰
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله انگیزش
مقاله شاخص بالقوه انگیزش
مقاله حرفه کاردرمانی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: قمری نرگس
جناب آقای / سرکار خانم: درخشان راد سیدعلیرضا
جناب آقای / سرکار خانم: قمری محبوبه
جناب آقای / سرکار خانم: قمری عصمت

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمینه و هدف: کاردرمانی بعنوان یک رشته کلی نگر، تمامی ابعاد یک بیماری را در نظر گرفته و با ارائه تکنیک های درمانی مناسب، بیمار را به سوی فعالیت روزانه مستقل، سوق می دهد. با توجه به اهمیت این حرفه در بخش سلامت لازم است برنامه ریزان شغلی و تحصیلی، عوامل ذاتی تاثیرگذار بر انگیزه کاردرمانگران را مورد بررسی قرار دهند. هدف از این پژوهش تعیین انگیزش شغلی بر اساس شاخص بالقوه انگیزش در بین کاردرمانگران استان فارس بود تا از این منظر، ابعاد شغلی و نهایتا توان انگیزشی حرفه کاردرمانی در بین نمونه در دسترس مورد بررسی قرار گیرد.
روش بررسی: پژوهش حاضر از نوع مقطعی در سال ۱۳۹۰ انجام گرفته است. جامعه آماری شامل تمام کاردرمانگران استان فارس می باشد (۴۱ نفر). ابزار جمع آوری اطلاعات، پرسشنامه معتبر ویژگی های شغل (Job Characteristics Model: JCM) جان واگنر می باشد. آزمون ضریب همبستگی پیرسون از روش های آماری بکار رفته با استفاده از نرم افزار SPSS می باشد. برای اندازه گیری پایایی از روش محاسبه آلفای کرونباخ و برای تعیین روایی پرسشنامه از روایی محتوا استفاده شد.
یافته ها: بین متغیرهای دموگرافیک و توان انگیزشی رابطه معنی داری وجود نداشت (P>0.05). میانگین تنوع شغلی کاردرمانی۲٫۷۳±۰٫۱۶ ، میانگین هویت شغلی ۲٫۰۴±۰٫۱۵، میانگین اهمیت شغلی ۲٫۶۰±۰٫۱۴، میانگین استقلال شغلی ۲٫۸۲±۰٫۱۶، میانگین بازخورد شغلی ۲٫۴۳±۰٫۱۲ و میانگین امتیاز شاخص انگیزش حرفه کاردرمانی ۱۹٫۲۱±۱۵٫۴۹ بدست آمد.
نتیجه گیری: در این مطالعه توان انگیزشی حرفه کاردرمانی پایین بدست آمد. بر اساس شاخص انگیزش، ساختار شغلی حرفه کاردرمانی در نمونه مورد مطالعه، امکان انگیزش درونی را برای شاغلین فراهم نمی کند.