مقاله بررسی میزان آلودگی موش ها به گونه های باکتری سالمونلا در مرغداری های استان تهران که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۹۱ در آسیب شناسی درمانگاهی دامپزشکی (دامپزشکی تبریز) از صفحه ۱۵۳۵ تا ۱۵۴۱ منتشر شده است.
نام: بررسی میزان آلودگی موش ها به گونه های باکتری سالمونلا در مرغداری های استان تهران
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله سالمونلا
مقاله موش
مقاله مرغداری

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: حدادیان مرتضی
جناب آقای / سرکار خانم: کریمی وحید
جناب آقای / سرکار خانم: زهرایی صالحی تقی
جناب آقای / سرکار خانم: برین عباس
جناب آقای / سرکار خانم: قلیان چی لنگرودی آرش

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
در این تحقیق که به منظور تعیین میزان آلودگی سالمونلایی مدفوع موش های خانگی و صحرایی ساکن در مرغداری های صنعتی اطراف تهران انجام گرفت، ۲۹۰ نمونه مدفوع اخذ شده از موش های مرغداری های گوشتی و تخم گذار مورد بررسی قرار گرفتند که پس از انتقال به آزمایشگاه به نسبت یک به ده در محیط مایع سلنیت F کشت داده شدند و پس از گرمخانه گذاری در دمای مناسب و مدت زمان لازم در محیط های انتخابی سالمونلا شیگلا آگار (SS) و مک کانکی (Mc CONKEY) کشت داده شدند. در مرحله بعدی نمونه های مشکوک به سالمونلا روی محیط اوره و TSI مورد تایید قرار گرفتند. پس از آن تایید مولکولی جدایه های سالمونلا با روش واکنش زنجیره ای پلی مراز (PCR)، بررسی خواص بیوشیمیایی و در نهایت گروه بندی سرمی و آنتی بیوگرام موارد جداسازی شده انجام گرفتند. از ۲۹۰ نمونه مورد ازمایش، ۲۸ نمونه سالمونلا مورد تایید قرار گرفتند که نشان دهنده ۹٫۶۵ درصد آلودگی سالمونلایی بود. بیشترین فراوانی بین سالمونلاهای جداشده متعلق به گروه سرمی C با ۸ نمونه (%۲۸٫۶) و پس از آن ۷ نمونه (%۲۵) متعلق به گروه سرمی D،۷ نمونه (%۲۵) متعلق به تحت گروه آریزونا، ۴ نمونه (%۱۴٫۳) متعلق به گروه سرمی B و ۲ نمونه (%۷٫۲) متعلق به گروه سرمی E بودند. همچنین در این بررسی ۲۷ نمونه سالمونلای متحرک و یک نمونه سالمونلای غیرمتحرک متعلق به گروه سرمی D تشخیص داده شدند. تمامی نمونه ها به پنج آنتی بیوتیک انروفلوکساسین، دی فلوکساسین، نورفلوکساسین، کلرامفنیکل و فلورفنیکل حساس بودند و بیشترین مقاومت را به ترتیب کاهشی به سولفا متاکسازول، تری متوپریم و نئومایسین داشتند. با توجه به نتایج این بررسی که موید نقش موش در انتقال سروتیپ های مختلف سالمونلا در مرغداری ها بوده است، اتخاذ روش های مناسب برای جلوگیری از ورود و لانه گزینی جوندگان موذی در مرغداری های صنعتی و معدوم کردن موش های ساکن جهت جلوگیری از انتقال سالمونلا و سایر آلودگی های باکتریایی – ویروسی منتقله توسط موش ها ضروری به نظر می رسد.