مقاله بررسی میزان آلودگی صوتی در بخش های بیمارستان فیض و محوطه اطراف آن که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در مرداد و شهریور ۱۳۹۱ در تحقیقات نظام سلامت از صفحه ۳۷۷ تا ۳۸۴ منتشر شده است.
نام: بررسی میزان آلودگی صوتی در بخش های بیمارستان فیض و محوطه اطراف آن
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آلودگی صوتی
مقاله تراز فشار صوت
مقاله بیمارستان

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: جعفری نگار
جناب آقای / سرکار خانم: بینا بیژن
جناب آقای / سرکار خانم: مرتضایی سهیلا
جناب آقای / سرکار خانم: ابراهیمی افشین
جناب آقای / سرکار خانم: عبداله نژاد علی

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: توجه به آرامش و آسایش بیماران در زمان اقامت و بستری در بیمارستان با توجه به وضعیت ناخوشایند آنان، حایز اهمیت می باشد. آلودگی صوتی بالاتر از حد مجاز، بیماری این افراد را تشدید می کند. همچنین بالا بودن این عامل زیان آور روی کارکنان بیمارستان تاثیر می گذارد و در نتیجه در ارایه خدمات مناسب به بیماران اثر منفی خواهد گذاشت. بنابراین این تحقیق با هدف بررسی میزان آلودگی صوتی در بخش های مختلف بیمارستان فیض و محوطه اطراف آن صورت گرفت.
روش ها: این مطالعه از نوع توصیفی مقطعی بود که در سه ماه اول سال ۱۳۹۰ به انجام رسید. جهت سنجش میزان صدا در بخش های مختلف بیمارستان و خیابان های اطراف آن از دستگاه صداسنج مدلCEL-440  استفاده شد. پارامترهای محیطی صدا مانند L10، L50، L95، L95، L99، Leq، SEL، SPL، Lmin و Lmax اندازه گیری گردید. اندازه گیری ها در نوبت صبح ساعت ۸ تا ۱۲ و بعد از ظهر ساعت ۱۶ تا ۲۰ انجام گرفت.
یافته ها: حداکثر میانگین تراز معادل صدا (Leq) در نوبت صبح مربوط به بخش درمانگاه ۶۶٫۷۲ دسی بل و در نوبت بعد از ظهر مربوط به بخش اداری بیمارستان ۶۵٫۸۰ دسی بل بود. میانگین پارامترهای Lmax، Leq، SEL و L10 در نوبت صبح به ترتیب معادل ۶۱٫۸۷، ۵۸٫۱۷، ۶۱٫۵۰ و ۶۰٫۶۲ دسی بل و در نوبت بعد از ظهر به ترتیب معادل ۶۹٫۶۷، ۶۲٫۰۶، ۷۱٫۵۸ و ۶۴٫۸۷ دسی بل بود.
نتیجه گیری: آزمون های آماری نشان داد که بین مقادیر اندازه گیری شده صبح و بعد از ظهر اختلاف معنی داری وجود داشت (P<0.001)؛ یعنی میانگین مقادیر شاخص های مذکور در نوبت بعد از ظهر بیشتر از نوبت صبح بود. در مجموع مشخص شد که بیمارستان فیض از آلودگی صوتی بالایی برخوردار است و در اکثر موارد، مقادیر بالاتر از استانداردهای سازمان حفاظت محیط زیست ایران می باشد.