مقاله بررسی مقایسه ای شاخص های سلامت سالمندان در دو گروه سنی ۶۴-۶۰ و ۶۹-۶۵ سال در شهر تهران که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در مهر و آبان ۱۳۹۲ در مجله دیابت و متابولیسم ایران (مجله دیابت و لیپید ایران) از صفحه ۵۰ تا ۶۱ منتشر شده است.
نام: بررسی مقایسه ای شاخص های سلامت سالمندان در دو گروه سنی ۶۴-۶۰ و ۶۹-۶۵ سال در شهر تهران
این مقاله دارای ۱۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله سالمند
مقاله سن سالمندی
مقاله فعالیت های روزمره زندگی
مقاله عملکرد فیزیکی
مقاله احساس تندرستی روانی
مقاله پریشانی روانی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: علی زاده مهتاب
جناب آقای / سرکار خانم: فخرزاده حسین
جناب آقای / سرکار خانم: شریفی فرشاد
جناب آقای / سرکار خانم: زنجری نسیبه
جناب آقای / سرکار خانم: قاسمی سیامک

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
اهداف: با توجه به اهمیت ارائه خدمات بهداشتی به سالمندان، بررسی وضعیت سلامت جسمانی و روانی افراد سالمند در کشور ضروری می باشد.از طرف دیگر به دلیل افزایش شمار سالمندان و نیز افزایش بیماری های مزمن در سنین سالمندی هزینه های ارائه خدمات بهداشتی نیز روبه افزایش است. از این رو، مشخص کردن سن شروع سالمندی در ارایه خدمات ومراقبت های سالمندی نیاز به مطالعه ای در زمینه تفاوت دو گروه سنی ۶۴-۶۰ ساله و ۶۹-۶۵ ساله در وضعیت سلامت جسمانی و روانی دارد.
روش ها: در این مطالعه مقطعی و توصیفی – تحلیلی ۴۰۰ نفرافراد سالمند در دو گروه سنی ۶۴-۶۰ ساله و ۶۹-۶۵ ساله ساکن مناطق شهری استان تهران در سال ۱۳۹۰ به روش نمونه گیری چند مرحله ایی انتخاب شدند.نمونه ها از لیست پرونده های برنامه سالمندان مراکز بهداشتی با رعایت پراکندگی توزیع جغرافیایی در شهر تهران با روش مصاحبه حضوری نمونه گیری شدند. روش گردآوری داده ها پرسشنامه ساختار یافته بوده که برگرفته از ابزارهای سنجش سلامت جسمانی (دو تست ADL، (PF و ابزارهای سلامت روانی (دو تست K6، Psychological Wellbeing) بوده است.
یافته ها: یافته های مطالعه نشان داد که سالمندان دو گروه سنی ۶۴-۶۰ ساله و ۶۹-۶۵ ساله در انجام فعالیت های روزمره زندگی (۰٫۰۴۲=P) و محدودیت در انجام فعالیت های فیزیکی با یکدیگر تفاوت معناداری داشته (۰٫۰۲۰=P) و با افزایش سن محدودیت در انجام فعالیت های فیزیکی افزایش می یابد. اما در شاخص های سلامت روانی یعنی پریشانی روانی و احساس تندرستی روانی هرچند با افزایش سن پریشانی روانی بیشتر و احساس تندرستی روانی کمتر می شود اما تفاوت معناداری بین دو گروه سنی وجود نداشت. البته سطوح پریشانی روانی بین دو گروه سنی متفاوت بوده است.
نتیجه گیری: بر این اساس، ارائه خدمات تکمیلی را می توان از ۶۵ سال شروع کرد و در ارائه خدمات مشاوره ای به تفاوت سلامت زنان و مردان توجه کرد.