مقاله بررسی مضمون آفرینی در غزلیات کلیم کاشانی که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۹۱ در زبان و ادب فارسی از صفحه ۲۱ تا ۴۰ منتشر شده است.
نام: بررسی مضمون آفرینی در غزلیات کلیم کاشانی
این مقاله دارای ۲۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله مضمون آفرینی
مقاله کلیم کاشانی
مقاله اسلوب معادله
مقاله اغراق
مقاله تشبیه گسترده
مقاله موتیف

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: دهقان علی
جناب آقای / سرکار خانم: زاهدی کیا حبیبه

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مضمون آفرینی، ایجاد و یا کشف رابطه و پیوند تازه میان امری ذهنی با عینی است که در ظاهر هیچ پیوندی میان آن ها نیست. از این رو آن را نوعی تظاهر فرمیک ظرفیت های زبانی و نوعی موضع گیری خاص در قبال امکانات زبان شعر دانسته اند. این هنر یکی از ویژگی های سبک هندی است که غزل این سبک را کلا از ابتذال نگاه داشته است، زیرا شاعر حق نداشته یک مضمون کهنه را تکرار کند. بدین ترتیب یکی از امتیازات عمده شعر عصر صفوی به طور عام و سبک کلیم با دیگر شعرای قبل از او به طور اخص، تغییر جهت خلاقیت های ادبی از تصویرسازی به «مضمون آفرینی» است. کلیم با خلق مضامین تازه در قالب غزل، نقش بسزایی در ادب فارسی ایفا کرد. برای همین است که در دیوان او همه جا مضمون تازه می جوشد و تصاویری نو در موضوعاتی جزئی به چشم می خورد. در مقاله حاضر سعی می شود پس از تعریف «مضمون آفرینی»، روش کلیم کاشانی در این هنر بررسی شود.