مقاله بررسی مشارکت پرستاران و پزشکان در تصمیم گیری های بالینی از دیدگاه پرستاران در بیمارستان های شهر تهران در سال ۱۳۹۰ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاییز و زمستان ۱۳۹۲ در توسعه پژوهش در پرستاری و مامایی از صفحه ۸۷ تا ۹۳ منتشر شده است.
نام: بررسی مشارکت پرستاران و پزشکان در تصمیم گیری های بالینی از دیدگاه پرستاران در بیمارستان های شهر تهران در سال ۱۳۹۰
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله پرستار
مقاله پزشک
مقاله تصمیم گیری بالینی
مقاله بیمار

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: دبیریان اعظم
جناب آقای / سرکار خانم: واعظی عاطفه
جناب آقای / سرکار خانم: عامری ملیحه
جناب آقای / سرکار خانم: کاوسی امیر

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمینه و هدف: صاحبنظران همکاری را عنصر مهم روابط بین حرفه ای پزشکان و پرستاران می دانند. تعامل پرستار و پزشک، مستلزم ایجاد رابطه مشارکتی و تبادل اطلاعات برای دستیابی به یک هدف مشترک درمانی است. مشارکت پزشکان با پرستاران در تصمیم گیری های بالینی، شاخص مهمی در افزایش کیفیت مراقبت ایمن در بیمارستان ها می باشد. بنابراین این پژوهش با هدف بررسی دیدگاه پرستاران درباره میزان مشارکتشان با پزشکان در تصمیم گیری های بالینی انجام شد.
روش بررسی: در این پژوهش توصیفی، در ۶ ماهه دوم سال ۱۳۹۰، ۴۰۰ نفر از پرستاران دارای معیار ورود به پژوهش به شیوه در دسترس از بیمارستان های دولتی، خصوصی و تامین اجتماعی شهر تهران مورد مطالعه قرار گرفتند. ابزار پژوهش، پرسشنامه همکاری پزشک و پرستار بود که قسمت اول، شامل پرسشنامه عوامل دموگرافیک و قسمت دوم پرسشنامه مشارکت پرستاران و پزشکان در تصمیم گیری بالینی با ۱۵ سوال بود. اعتبار و پایایی ابزار به شیوه اعتبار محتوا و آزمون مجدد سنجیده شد و از روش های آماری توصیفی مانند فراوانی، میانگین و انحراف معیار در تحلیل نتایج استفاده شد.
یافته ها: به طور کلی اکثر نمونه ها (۷۶٫۵ درصد) مونث و ۵۸٫۳ درصد بین ۳۰-۳۹٫۵ سال، ۹۳٫۵ درصد دارای مدرک کارشناسی و ۵۳٫۸ درصد به صورت قراردادی استخدام بوده و ۵۰ درصد بین ۹-۵ سال سابقه کاری داشتند. ۷۸٫۵ درصد نمونه ها میزان مشارکتشان با پزشکان در تصمیم گیری های بالینی را در حد متوسط، ۷٫۵ درصد در حد خوب و ۱۴ درصد در حد ضعیف ارزیابی کردند.
نتیجه گیری: با توجه به نتایج این پژوهش، درصد بسیار کمی از پرستاران میزان مشارکتشان با پزشکان در تصمیم گیری های بالینی را در حد خوب گزارش کردند و همکاری پرستاران با پزشکان در پروسیجرهای خاص درمانی بیشترین امتیاز و عدم فرصت جهت ابراز نظر برای پرستاران کمترین امتیاز را کسب نمود.