مقاله بررسی قلندریات در دیوان عطار نیشابوری که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاییز و زمستان ۱۳۹۱ در ادیان و عرفان (مقالات بررسی ها) از صفحه ۳۹ تا ۶۱ منتشر شده است.
نام: بررسی قلندریات در دیوان عطار نیشابوری
این مقاله دارای ۲۳ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله شطحیات
مقاله عرفان
مقاله عطار نیشابوری
مقاله غزل
مقاله قلندریات

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: طایفی شیرزاد
جناب آقای / سرکار خانم: شاهسوند عاطفه

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
در دیوان غزلیات عطار نیشابوری، شاعر عارف سده های ششم و هفتم ق، تجلی دو گونه شعری مشهود است: یکی شعر شخصی (فردی) و دیگری شعر اجتماعی. در میان غزلیات عرفانی او نیز، نوعی «قلندریات» وجود دارد که ابعاد هنری شاعر را در هر دو نوع شعری به نمایش می گذارد؛ به عبارت دیگر، عطار در قلندریات خود به هر دو جنبه شعر نظر داشته است؛ یعنی هم از دیدگاه شخصی به آن پرداخته و هم در قالب نقد و اصلاح گری، بعد اجتماعی به آن بخشیده است.
این مقاله در پی آن است، که شعر قلندری عطار را با تکیه بر مطالعات کتابخانه ای و با نگاهی تحلیلی و از دو دیدگاه شخصی و اجتماعی در زمینه ادبیات انتقادی بررسی کرده، بازتاب تجربه شخصی عرفانی از یک سو و سیمای اجتماعی عصر عطار را از سوی دیگر، در قالب نوعی از غزل عرفانی (قلندریات) ارائه دهد؛ به گونه ای که در نهایت می توان گفت، این نوع غزل در ارتباط با شطحیات عرفانی، منجر به بروز هر دو نوع شطح آگاهانه یا عمدی (سخنان انتقادی بازگو کننده دردهای جامعه سیاسی و دینی در قالب نفی ریا، تعصب و خشکی عقیده) و شطح ناآگاهانه (سخنان متناقض نمایی که در اثر استغراق در عوالم فنا، ترجمه تجربه عرفانی شخص است) می گردد. آن بخش از قلندریات که تحول عظیم روحی در خلال تجربه ای ماورایی تصویر می گردد، جلوه گر جنبه فردی و ناآگاهانه شطح است و نوع دیگر قلندریات، بیانگر نگاه انتقادی عطار در جهت آسیب شناسی اجتماعی وی و جنبه اجتماعی و شطح آگاهانه یا عمدی او است.