مقاله بررسی فرهنگ ایمنی بیمار و شناسایی نقاط ضعف و قوت آن در بیمارستان های شهر سبزوار در سال ۱۳۹۰ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۹۲ در فصلنامه دانشگاه علوم پزشکی سبزوار (اسرار) از صفحه ۱۵۴ تا ۱۶۴ منتشر شده است.
نام: بررسی فرهنگ ایمنی بیمار و شناسایی نقاط ضعف و قوت آن در بیمارستان های شهر سبزوار در سال ۱۳۹۰
این مقاله دارای ۱۱ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله فرهنگ
مقاله ایمنی بیمار
مقاله بیمارستان
مقاله خطاهای پزشکی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: یعقوبی فر محمدعلی
جناب آقای / سرکار خانم: تکبیری افسانه
جناب آقای / سرکار خانم: حق گشایی الهه
جناب آقای / سرکار خانم: تبرایی یاسر

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمینه و هدف: در سازمان های ارائه کننده مراقبت بهداشتی بهبود فرهنگ ایمنی بیمار، اولین گام ضروری جهت کاهش خطاهای پزشکی و ارتقای ایمنی بیمار می باشد. بنابراین پژوهش حاضر با هدف بررسی فرهنگ ایمنی بیمار و شناسایی نقاط ضعف و قوت آن در سه بیمارستان وابسته به دانشگاه علوم پزشکی سبزوار انجام شد.
مواد و روش ها: این مطالعه توصیفی مقطعی، در سه ماهه دوم سال ۱۳۹۰ با استفاده از پرسشنامه بررسی فرهنگ ایمنی بیمار، نسخه بیمارستانی (HSOPSC) انجام شد. ۳۸۵ نفر از کارکنان درمانی (پرستار، پزشک، ماما، کارکنان شاغل در آزمایشگاه و رادیولوژی) در بیمارستان های مورد مطالعه به صورت سرشماری، وارد مطالعه شدند.
یافته ها: نتایج این بررسی نشان می دهد که دو بعد کار تیمی درون واحد و یادگیری سازمانی بهبود مداوم با ۷۳٫۶۵±۶٫۴ درصد و ۶۹٫۱۶±۸٫۷ درصد، حائز بالاترین میانگین درصد پاسخ های مثبت شدند و دو بعد پاسخ غیرتنبیهی هنگام بروز خطاها و امور مربوط به کارکنان به ترتیب با ۱۳٫۰۳±۷٫۱ درصد و ۲۲٫۳۷±۶٫۰ درصد، کم ترین میانگین درصد پاسخ های مثبت را داشتند. ۸۹ درصد کارکنان بیان کردند که در ۱۲ ماه گذشته، هیچ خطا یا حادثه ای را گزارش نداده بودند. همچنین تنها ۳۱ درصد از کارکنان، وضعیت ایمنی بیمار را در واحد کاری شان عالی یا بسیار خوب گزارش کردند.
نتیجه گیری: این بیمارستان ها می توانند با تکیه بر نقاط قوت خود از نظر فرهنگ ایمنی بیمار و تلاش در جهت برطرف کردن نقاط ضعف خود، برای ایجاد محیطی ایمن و جوی مساعد تلاش نمایند. بنابراین لازم است ترس از سرزنش شدن در قبال اشتباهات را حذف و جوی سرشار از ارتباطات باز و یادگیری مستمر را در بیمارستان پیاده سازند.