مقاله بررسی فراوانی پارگی لوله در موارد حاملگی نابجا و عوامل خطر احتمالی همراه با آن در بیمارستان الزهرا (س) رشت، سال های ۱۳۸۰-۱۳۸۵ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۹۲ در نشریه جراحی ایران از صفحه ۷۵ تا ۸۲ منتشر شده است.
نام: بررسی فراوانی پارگی لوله در موارد حاملگی نابجا و عوامل خطر احتمالی همراه با آن در بیمارستان الزهرا (س) رشت، سال های ۱۳۸۰-۱۳۸۵
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله حاملگی نابجا
مقاله عوامل خطر
مقاله پارگی لوله

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: فرجی رویا
جناب آقای / سرکار خانم: میلانی فروزان
جناب آقای / سرکار خانم: دلیل حیرتی سیده فاطمه
جناب آقای / سرکار خانم: حسینی سیدحسین

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمینه و هدف: حاملگی نابجا به حاملگی اطلاق می شود که در خارج از محوطه رحم اتفاق می افتد که در ۹۸% موارد در لوله جایگزین می شود. حاملگی نابجای لوله ای همچنان شایع ترین علت مرگ مادران در سه ماهه اول حاملگی است. هدف این مطالعه بررسی برخی عوامل خطر همراه با پارگی لوله ناشی از حاملگی های نابجا در مراجعین به بیمارستان بین سال های ۸۵-۱۳۸۰ است.
مواد و روش ها: در این مطالعه تحلیلی مقطعی ۱۸۰ نفر که با حاملگی نابجا بین سال های ۱۳۸۰ تا ۱۳۸۵ به بیمارستان الزهرا(س) شهر رشت مراجعه کرده بودند، در دو گروه با پارگی لوله و بدون پارگی مورد بررسی قرار گرفتند. اطلاعات به دست آمده با بهره گیری از نرم افزار SPSS مورد تحلیل قرارگرفت.
یافته ها: کل موارد حاملگی نابجا در این مطالعه ۱۸۰ نفر بودند که میانگین سن افراد
۲۴٫۹۴ سال بود. فراوانی پارگی لوله %۴۴٫۴ (۸۰ نفر) بوده است. رابطه بین سن مادر، تعداد بارداری، تعداد زایمان، سابقه نازایی و سابقه بستن لوله با پارگی لوله معنادار بود و رابطه بین سن حاملگی، تعداد سقط، سابقه حاملگی نابجا، سابقه جراحی لگنی یا شکمی، سابقه مصرف قرص های خوراکی جلوگیری از بارداری و سابقه استفاده از IUD با پارگی لوله معنادار نبود.
نتیجه گیری: سن مادر، تعداد بارداری، تعداد زایمان، سابقه نازایی و سابقه بستن لوله همگی ارتباط معناداری با پارگی لوله ناشی از حاملگی نابجا داشتند که باید آنها را به عنوان خطر مرتبط با پارگی لوله در نظر گرفت. با توجه به این موارد، به نظر می رسد که بررسی دقیق تر زنان دارای عوامل خطر عمده، می تواند به پیشگیری و در صورت بروز، تشخیص سریع بیماری، که مهمترین عامل در کاهش عوارض درمان آن است کمک نماید.